Najważniejsza życiowa mądrość

Cześć, z tej strony Jacek Słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 102 i czytamy pierwszą Księgę Królewską, rozdziały od trzeciego do piątego. I w trzecim rozdziale mamy historię, która tak naprawdę nada w pewien sposób kierunek całemu życiu Salomona, bo Salomon jest dosyć powszechnie znany jako najmądrzejszy człowiek na świecie. Jego mądrość była absolutnie wyjątkowa. No i tajemnica jego mądrości jest rozwiązana właśnie w trzecim rozdziale pierwszej Księgi Królewskiej.

Jednak ta mądrość nie będzie czymś, co ostatecznie uchroni Salomona przed błędami. Tak naprawdę zanim jeszcze został najmądrzejszym królem tamtych czasów i później gościem, do którego nikt nie będzie mógł dorównać, to czytamy od początku trzeciego rozdziału pierwszej Księgi Królewskiej, że Salomon spowinowacił się z Faraonem, królem Egiptu, pojął za żonę córkę Faraona i sprowadził ją do miasta Dawida. Było to zanim skończył budować swój pałac, świątynię Pana oraz mur wokół Jerozolimy. Tutaj tak naprawdę już widzimy, że będą problemy, bo sam fakt, że Izraelici nie mieli szukać sobie małżonków wśród ludów, które ich otaczały, to była rzecz, która była bezpośrednio związana z ich prawem. I to nie było tylko takie chamskie: Ej, wiecie, nie możecie, bo oni są, nie wiem, bo tak, bo nie, bo nie.

Nie, nie. To nie był jakiś Boży kaprys, że nie mogą się hajtać z innymi. To było przede wszystkim spowodowane tym, że co by nie było, ci małżonkowie zazwyczaj mieli strasznie słaby wpływ na Izraelitów. I jeżeli zdarzały się takie historie, że ktoś rzeczywiście zdecydował się na jakieś takie małżeństwo z, pozwolę sobie powiedzieć, obcoplemieńcem, no to zazwyczaj odchodzili od Boga i oddawali cześć jakimś różnym innym bóstwom, co było później ogromnym problemem w kontekście tego przymierza, które Bóg z nimi zawarł i tego, jak Bóg chciał ich traktować, gdzie bardzo ważną kwestią było to, że to Bóg miał być na pierwszym miejscu i nie miało być w ogóle żadnych innych bogów obok Niego. Więc na samym początku widzimy, że Salomon już kiepsko rozgrywa.

Jednak czytamy dalej. Lud w tym czasie nadal składał ofiary na wzgórzach. Świątynia dla imienia Pana nie była bowiem jeszcze gotowa. Salomon zaś kochał Pana, bo postępował według ustaw swojego ojca Dawida, jednak ofiary w tym ofiary skadzidła również składał na wzgórzach. No i teraz tutaj tak, to jest jedna rzecz, która mnie zaciekawiła.

Przyznam wam szczerze, że jak Tak, teraz to czytałem to jakoś tak, nie teraz, ale jak czytałem w tym roku, w ramach swojej takiej codziennej lektury, to sobie tak pomyślałem: hej, gość od razu robi taką wtopę, a zaraz potem czytamy, że Salomon kochał Pana, bo postępował według ustaw swojego ojca Dawida. I nie wiem, na ile ogromne znaczenie to może mieć, ale może mieć, że on postępował według ustaw swojego ojca Dawida, a nie według ustaw, które były zapisane w prawie Mojżesza. Bo być może ojciec nie zwrócił mu uwagi na to, że hej, no właśnie, synek, a tak w ogóle to trzymaj się z daleka od wszystkich tam dziewczyn z zagranicy. Ja rozumiem, że egzotycznie i fajnie, ale nie, synek, nie. Być może ojciec mu nigdy tego nie powiedział.

Być może właśnie zabrakło pewnych takich rad i żeby było jasne, Dawid powiedział: hej, trzymaj się Boga, pilnuj Jego prawa. No ale tu już widzimy, że no właśnie, Salomon nie pilnował Bożego prawa. Z jednej strony kochał Boga, ale kochał Boga tak, wiecie, to była taka miłość trochę na swój sposób, nie? Taka, jak tata mi powiedział, jak tata mi wytłumaczył. Obawiam się, że to mogło być trochę problemem właśnie Salomona, że zwyczajnie on zamiast sięgnąć po Boże słowo, sięgnął po rady, które dał mu ojciec, z których większość pewnie była mistrzowska.

Ja nie mówię, że te rady były złe, tylko być może ojciec mu czegoś nie dopowiedział, bo tutaj widzimy, że no coś ewidentnie nie zagrało przez to, że już w ogóle, wiecie, z okolicznych ludźw jak okolicznych ludźw, ale kurczę, czy jeszcze pamiętacie, jak wychodzili z Egiptu, jaka tam była zadyma? No i teraz zresztą ci Egipcjanie jeszcze będą się pojawiać w historii tak naprawdę całkiem niedługo, całkiem niedługo ci Egipcjanie nam wrócą. No i takie to właśnie relacje Salomona. Jednak teraz przechodzimy do historii, którą chciałbym, żebyśmy zajęli się trochę bardziej. Bo co byście zrobili, gdyby mieć taką opcję, że Bóg wam mówi: słuchaj, poproś o cokolwiek chcesz, ja ci to dam.

O co byście poprosili? Ja nie mówię o tym, że, wiecie, że to tak będzie, że teraz poprosicie i nagle coś się tam wydarzy w magiczny sposób, a najlepiej to jeszcze za cztery minuty, tak szybciutko, jak to ktoś zwrócił mi uwagę: Ej, Jacek, z Bogiem to nie jest tak jak z mikrofalówką, że wiesz, za 40 sekund masz wszystko gotowe. Ja rozumiem, ja rozumiem, wiem, że tak nie jest i to pytanie wynika przede wszystkim z tego, że no właśnie, co my byśmy, co jest w naszym serduchu, pierwsza taka myśl, co ci przychodzi do głowy? Poproś Boga o cokolwiek chcesz. Co takiego przychodzi ci do głowy?

Bo mniej więcej takie pytanie zada Bóg Salomonowi i to, co Salomon powie, jest naprawdę świat... Bo czytamy od czwartego wersetu. Pewnego razu król udał się do Gibeonu, by złożyć ofiarę na tamtejszych wzniesieniach wzgórzu. Na jego ołtarzu Salomon złożył tysiąc ofiar. Właśnie w Gibeonie nocą we śnie ukazał mu się Pan.

Proś, zachęcił, co mam ci dać? To jest właśnie to. Proś, co mam ci dać? O co ty byś poprosił? Słuchajcie, Salomona.

Salomon na to: Ty okazałeś Dawidowi, swojemu słudze, a mojemu ojcu, wielką łaskę. Kiedy był ci wierny, postępował sprawiedliwie i w szczerości serca. Okazałeś mu tę wielką łaskę, że dałeś mu syna, który zasiadł na jego tronie, jak to jest dzisiaj. Teraz więc, Panie, mój Boże, Ty wprawdzie ustanowiłeś swojego sługę królem na miejsce Dawida, mojego ojca, lecz ja jestem tylko niedoświadczonym chłopcem, który nie umie jeszcze prowadzić trudnych spraw, a tymczasem Twój sługa znalazł się pośród ludu, który sobie wybrałeś tak licznego, że trudno go dokładnie policzyć. Daj więc Twojemu słudze chłonne serce, aby umiał sądzić Twój lud, rozróżniać między dobrem a złem, bo bez tego kto sobie poradzi z tak trudnym ludem jak ten?

I Pan uznał tę prośbę Salomona za trafną, dlatego że poprosiłeś właśnie o coś takiego, powiedział, a nie o długie życie, ani o bogactwo, ani o śmierć swoich wrogów, lecz o umiejętność rozumienia i słuchania, aby właściwie rozstrzygać, to spełnię twoją prośbę. Oto daję ci mądre i rozumne serce, takiego jak ty jeszcze nie było przed tobą, ani jak ty nie powstanie po tobie. Ponadto daję ci to, o co nie prosiłeś, to jest bogactwo i sławę. Po wszystkie twoje dni pomiędzy królami nie będzie nikogo takiego jak ty, a jeśli będziesz kroczył moimi drogami, przestrzegał moich ustaw i przykazań, jak twój ojciec Dawid, to obdarzę cię również długim życiem. To jest niesamowicie piękne, że Salomon, mając właśnie, wiecie, to, sorry, ale tak pozwolę sobie porównać, to jest trochę, wiecie, jak historia ze złotą rybką, nie?

Masz jedno życzenie, jedno życzenie. I on w ramach tego życzenia mówi co? Że chciałby mieć, my tu mamy co prawda napisane w tym przekładzie, z którego ja czytam, chłonne serce, w absolutnej większości innych będzie mądre serce. Właśnie mądre serce. Serce, które będzie na tyle mądre, żeby umiał sądzić lud, rozróżniać między dobrem a złem, bo kto sobie poradzi z takim trudnym ludem jak ten?

To jest ciekawe, że ta rzecz, o którą prosił Salomon, mając tak wiele różnych opcji, bo zresztą do tych opcji też Bóg się odnosi: hej, mogłeś prosić o to i o tamto, mogłeś... To mogłeś prosić o to, abym dał ci długie życie albo bogactwo, albo żeby wytłuc swoich wrogów, tam różne inne rzeczy, ale tak jak to Bóg też tu określa, lecz poprosiłeś o umiejętność rozumienia i słuchania. To tak naprawdę spełnię twoją prośbę. Będziesz najmądrzejszym gościem na świecie. Ale dlaczego Salomon poprosił właśnie o to?

Poprosił o to dlatego, żeby mógł być dobrym królem dla Izraela. I okazuje się, że z perspektywy takiej, wiecie, stricte ludzkiej, to on był wybitnym królem. Tak naprawdę zaraz potem będziemy czytać o tym, jak ludziom się powodziło, tak naprawdę w kolejnym rozdziale zaraz pojawi się taka informacja, że Juda i Izrael miały tyle ludności, ile piasku nad morzem, wszyscy oni jedli, pili i weselili się, a Salomon panował nad wszystkimi królestwami od Eufratu, przez ziemię filistyńską, aż po granice z Egiptem. Wszystkie te królestwa składały mu daniny i służyły Salomonowi przez całe jego życie. Ale patrzcie na to, co to jest z ludźmi.

Jedli, pili, weselili się. Tam później będziemy mieli opisy, wiecie, ile złota wtedy było w królestwie Izraela, ile w ogóle dobrobytu wszelkiej maści, po prostu było absolutnie rewelacyjnie. To tak naprawdę był taki okres największego takiego ludzkiego powodzenia, jakie mogli tylko doświadczyć. Dlatego, że Salomon poprosił nie o coś dla siebie. Właśnie to jest piękne, że on nie poprosił o coś dla siebie, nie poprosił o rzeczy, które były podyktowane bezpośrednio jego chęcią bycia kimś, tylko widać w tym, że pomimo tego, że jednak Salomon, później jeszcze to zobaczycie, jak będziemy mieli kolejne odcinki, Salomon był gościem, który, pamiętaj, nie był on największym altruistą, którego tam spotkamy, bo zresztą niedługo o tym będziemy rozmawiać, chyba nawet w jutrzejszym odcinku, kiedy Salomon będzie budował świątynię, będzie budował swój pałac.

Niemniej jednak tutaj to, jak Bóg odpowiada Salomonowi, wyraźnie pokazuje, że jemu naprawdę zależało na tym, żeby właśnie być dobrym królem. Czy chciał być dobrym królem po to, żeby być dobrym królem, żeby wszyscy o nim mówili, że był najbardziej wybitnym królem, czy autentycznie zależało mu na ludziach? Nie wiem, wiecie, nie mi oceniać, jakie były do końca motywacje jego serducha, kiedy złożył tę prośbę, ale jak często jest tak, że kiedy my byśmy prosili Boga właśnie w takiej sytuacji: Hej, proś mnie o cokolwiek, no to o co byśmy prosili? Wiecie, często to by były rzeczy związane bezpośrednio z tym, co nas martwi w danym momencie, co jest jakąś trudnością, z jakimś zmartwieniem, czy bardziej takim tu i teraz, czy bardziej jakimś takim, wiecie... Wiecie, długodystansowo bardzo często tak właśnie by było, że my byśmy prosili o takie rzeczy, które no właśnie są takie przyziemne i niekoniecznie są skoncentrowane na innym.

To, o co poprosił Salomon, to było to, żeby był dobrym królem dla ludzi, żeby ci ludzie mogli wieść dobre życie dzięki temu, że będą mieli dobrego króla. On zwyczajnie chciał dobrze służyć Izraelowi i Bóg odpowiedział mu na tą prośbę. Co więcej, Bóg mu wyraźnie powiedział, że hej, dostaniesz to i dostaniesz jeszcze dużo więcej. To wszystko, o co mogłeś prosić, a nie prosiłeś, to też dostaniesz, bo naprawdę to była świetna prośba. I dalej zaraz czytamy, że tak naprawdę Salomon zaraz od samego początku swojego panowania wykazywał się ogromną mądrością w tych różnych werdyktach, które z jego ust zostały wydane czy które zapadły.

To był absolutnym mistrzem i są tu właśnie takie historie, chociażby właśnie być może też wcześniej znaliście tę historię o dwóch kobietach, które kłócą się o dziecko, no bo mieszkały razem. Jedna drugiej tam dziecko gdzieś we śnie podmieniła, bo swoje akurat niechcący we śnie przygniotła i dziecko zmarło. No i wiecie, co ma zrobić, której ma dać to dziecko, bo jedna mówi, że jej, druga mówi, że jej. Jak to rozstrzygnąć? Salomon mówi: Słuchajcie, bierzcie miecz, rozetnijcie, dajcie pół jednej, pół drugiej i będzie po temacie.

I na to właśnie ta jedna, ta prawdziwa matka mówi: Nie, nie, nie, dobra, to nie róbcie tego, oddajcie tamtej, spoko, nie ma sprawy. I potem od razu było wiadomo, że to ona jest tą prawdziwą matką. Coś, co wiecie, ja wiem, że my dzisiaj znamy tę historię i tak sobie myślimy: no ale to nic szczególnego, nie? No wiecie, okazuje się, że raczej mało kto wpadłby na taki pomysł tak od ręki, nie? Jak rozwiązać tę kwestię?

Zobaczmy, komu na tym dziecku bardziej zależy. To był tak naprawdę początek tego, w jaki sposób mądrość manifestowała się w życiu Salomona i rzeczywiście był on fenomenalnym królem, jeśli chodzi o taki ziemski dobrobyt swojego ludu. Nie ma co do tego żadnych wątpliwości. I co więcej, nie zapominajmy o tym, że Salomon też będzie autorem całkiem niemałego kawałka Biblii, no bo tak naprawdę będziemy mieli Księgę Przypowieści, będziemy mieli Księgę Koheleta, znaczy z Koheletem to tam jeszcze można sobie dyskutować, czy to faktycznie Salomon, czy nie Salomon, ile tam autorstwa jest Salomona, ale z różnych przesłanek wygląda na to, że no tak, że to on jest autorem, jak nie wszystkiego, to na pewno ogromnej części. Tego, co tam jest napisane, ale wracając do pytania.

O co poprosiłbyś Boga? Co jest rzeczą, która ciebie dzisiaj martwi? Co jest tą rzeczą, która spędza ci sen z powiek, możliwe, że zaprząta twoje myśli? Bo często jest tak, że właśnie jest tak wiele rzeczy, którymi my skupiamy się na sobie, na swoich potrzebach, na tym, jak sobie z czymś poradzimy. I żeby było jasne, to jest normalne.

To nie jest tak, że wiecie, że jesteśmy takimi śrubkami, że myślimy o sobie w ten sposób. Niemniej jednak, kiedy przestawimy swój fokus z nas samych na innych, to możemy doświadczyć tego, że Bóg będzie działał w tych wszystkich innych sprawach, które normalnie mogłyby nas bardzo martwić. W Ewangelii Mateusza, w szóstym rozdziale, czytając od dwudziestego piątego wersetu, Jezus powiedział bardzo ważne słowa, które właśnie potwierdzają ten wybór, właściwość tego wyboru, którego dokonał Salomon. Bo Jezus mówi tak: Dlatego mówię wam: stańcie, martwić się o życie, o to, co będziecie jeść lub wypić, a także o ciało, o to, w co się ubrać, bo czy życie nie jest czymś więcej niż pokarm, a ciało niż okrycie? Zwróćcie uwagę na ptaki: nie sieją one i nie żną, nie zbierają też do spichlerzy, a wasz Ojciec w niebie żywi je.

Czy wy nie jesteście dużo ważniejsi niż one? Kto z was, pomimo ciągłej troski, może swoje życie wydłużyć choćby o godzinę? A co do ubrania, dlaczego się martwicie? Zwróćcie uwagę, jak rosną polne kwiaty: nie trudzą się, nie przędą, a mówię wam, nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był w stanie swym strojem dorównać jednemu z nich. Jeśli więc trawę polną, która dziś jest, a jutro znajdzie się w piecu, Bóg tak przyozdabia, czy nie tym bardziej was, o ludzie małej wiary?

Dlatego nie martwcie się i nie zastanawiajcie: co będziemy jeść, co będziemy pić, w co się ubierzemy? O to wszystko kłopoczą się narody. Wasz Ojciec w niebie wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Szukajcie najpierw Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane. Nie martwcie się więc o jutro, gdyż jutro zatroszczy się o siebie.

Dzień dzisiejszy ma dość własnych kłopotów. Sam Jezus zwraca uwagę na to, że tak, możemy mieć dzisiaj kłopoty, możemy doświadczać różnych problemów, ale niech one nie będą czymś, co zaprząta naszą głowę, co zaprząta nasze myśli za bardzo, bo kiedy szukamy najpierw Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości, wszystko, czego potrzebujemy do życia, będzie nam dane. Bóg zadba o wszystkie nasze potrzeby, o te rzeczy, które dzisiaj zaprzątają naszą głowę, które zaprzątają nasze myśli, które sprawiają, że właśnie ciężko nam się skupić. Bóg chce o to wszystko zadbać, ale On to zrobi wtedy, kiedy my będziemy najpierw szukali Jego Królestwa, Jego sprawiedliwości. Wtedy możemy być spokojni o to, że wszystko inne będzie nam dodane.

O tym fragmencie moglibyśmy pewnie jeszcze trochę większą chwilę porozmawiać, bo właśnie Boże Królestwo, co to jest Jego sprawiedliwość? Świetne pytania, bardzo cieszę się, że pytacie przy innej okazji. Poświęcimy jeszcze trochę więcej miejsca pewnie i temu fragmentowi, bo jest on naprawdę ważny, bo oto okazuje się, że najlepszym sposobem na to, żeby żyć życiem właśnie spełnionym, pełnym wszystkiego, co jest nam potrzebne do życia, jest to, żebyśmy postawili Boga na pierwszym miejscu, żebyśmy służyli innym ludziom, żebyśmy dbali o to, żeby im pomagać, żebyśmy swoim życiem byli w stanie pomagać im zbliżać się do Boga. Kiedy będziemy to robić, to Bóg zadba o wszystko inne, o wszystko, co jest nam potrzebne. Nie musimy wybiegać za dużo swoimi zmartwieniami do przodu, bo jak Jezus powiedział, jutro zatroszczy się o siebie.

Dzisiaj macie wystarczająco kłopotów. To, o co w tym wszystkim możemy się najbardziej martwić, to o to, żeby Bóg był na pierwszym miejscu w naszym życiu. Wtedy wszystko inne będzie na właściwym miejscu. Mam nadzieję, że ta historia Salomona uzupełniona też właśnie tą fenomenalną mądrością od samego Jezusa będzie dla nas inspiracją do tego, żeby żyć życiem, którym właśnie pniamy się na Bogu, szukamy Boga, szukamy dobra innych ludzi i możemy być wtedy spokojni o to, że Bóg będzie dbał o to, żeby niczego w życiu nam nie zabrakło, żebyśmy nie musieli się martwić o te wszystkie rzeczy, które czasami zaprzątają nasze myśli. Gdybyście mieli dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, możecie dołączyć do grupy na Facebooku, tam możemy sobie podyskutować, a jeżeli też macie jakieś rzeczy, które rzeczywiście was martwią i chcielibyście coś z tym zrobić, hej, dajcie znać nam na grupie, dajcie znać, żebyśmy się o was pomodlili.

I wiem, że jest tam spore grono osób, które zdecydowanie będą chciały was właśnie w modlitwie wesprzeć, więc jak najbardziej zapraszam, skorzystajcie z tego, bo jest sporo miłych, sympatycznych ludzi, którzy będą chcieli być dla was wsparciem, nawet jeżeli znamy się tylko właśnie tak wirtualnie. Tyle z mojej strony na dzisiaj. Wielkie dzięki, że jesteście, że słuchacie i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.