Trudne życiowe lekcje

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 151 i czytamy Księgę Ezechiela, rozdział od piątego do ósmego. I w rozdziałach od pierwszego do piątego Księgi Ezechiela zdecydowanie jest dosyć ciężko. Poza tym, że mamy tam wizje, które jak je czytamy, to możemy mieć takie poczucie, że o co tutaj chodzi i w ogóle nawet ciężko może nam być sobie je wyobrazić, to jeszcze mamy tutaj Bożą perspektywę na problem, do którego doszli Izraelici, i też perspektywę kary, która ich czeka. Więc te rozdziały nie są jakoś szczególnie miłe i przyjemne do czytania.

Przy okazji mamy też kilka scenek, które Ezechiel ma odegrać po to, żeby pokazać Izraelitom, którzy jeszcze zostali w Jerozolimie, co takiego ich czeka. I mamy tam scenę z inscenizacją oblężenia i mamy też scenę, która jest dzisiaj na początku piątego rozdziału. To jest scena z włosami, gdzie Ezechiel ma wziąć ostry miecz i ma być użyty jako brzytwa, znaczy kiepska brzytwa. Ja taką brzytwą nie chciałbym się szczególnie golić, ale jego zadanie jest takie, żeby tym właśnie mieczem ogolić sobie i głowę, i brodę, i później są trzy opcje, które ma zrobić z włosami. Przeczytajmy sobie ten fragment, to jest Ezechiela, piąty rozdział, od pierwszego wersetu.

Przeczytamy sobie odrobinę też dalej, bo właśnie ten rozdział jest dobrym wstępem do tego, co dzieje się później dalej w rozdziale szóstym, gdzie już zdecydowanie jest dużo bardziej spokojniej. I tak, na początku piątego rozdziału Księgi Ezechiela czytamy następujące słowa: A ty, synu człowieczy, weź sobie ostry miecz, użyj go jako brzytwy, każ sobie nim ogolić głowę i brodę, następnie weź sobie wagę i rozdziel obcięte włosy na szalach. Jedną trzecią spal w środku miasta, gdy tylko dopełnią się dni oblężenia, jedną trzecią potnij mieczem i rozrzuć dookoła, a jedną trzecią rozrzuć na wiatr. Ja sam dobędę za nimi miecza. Niewielką ilość włosów zawiąż w połach swojej szaty.

Weź jeszcze parę i rzuć w środek ognia, niech spłoną. Ogień z nich rozniesie się na cały dom Izraela. Tak mówi wszechmocny Pan, oto Jerozolima, umieściłem ją pośród narodów, a dookoła niej różne kraje, lecz Lecz ona sprzeciwiła się moim rozstrzygnięciom i to z większą bezbożnością niż inne narody. Przeciwstawiła się moim ustawom bardziej niż kraje z nią sąsiadujące. Odrzucili oni moje rozstrzygnięcia i nie postępowali według moich ustaw.

Dlatego, tak mówi wszechmocny Pan, wasza niechęć była większa niż narodów wokół was. Dlatego nie postępowaliście według moich ustaw i nie stosowaliście się do moich rozstrzygnięć, nie stosowaliście się nawet do rozstrzygnięć narodów wokół was. Dalej czytając ten rozdział do końca, widzimy też, co konkretnie miały symbolizować poszczególne akcje związane z tymi włosami i możecie sobie doczytać. Zresztą po to jest ten podcast, żebyśmy też się nim wspierali, a nie żeby niekoniecznie wszystko w nim czytać, bo czasami mogłoby być tak, że rzeczywiście cały rozdział byśmy musieli sobie przeczytać i później omawiać. To doczytajcie, ale nie jest to też najważniejszą rzeczą dla nas na ten moment, bo jedna rzecz jest taka: każda z tych konkretnych czynności związanych z tymi włosami wiąże się z konkretną grupą ludzi i też z tym, jakie konsekwencje wobec nich mają być wyciągnięte.

I teraz, gdybyśmy też pomyśleli sobie, że no dobra, ale w ogóle czytam dalej ten piąty rozdział, widzę, jakie to są kary i myślę sobie: no matko, w ogóle o co z tymi karami chodzi? Teraz, żeby było jasne, to nie jest tak, że te kary są jakieś tam totalnie przypadkowe, one biorą się całkowicie znikąd i one muszą koniecznie być jakimś szczególnym zaskoczeniem dla ludzi, do których te słowa były kierowane. No bo tak naprawdę, jakbyśmy sobie sięgnęli jeszcze do Księgi chociażby Kapłańskiej, może sięgnęli sobie też do Księgi Powtórzonego Prawa, no to tam, szczególnie w Kapłańskiej akurat, widzimy, jak konkretne grzechy były związane też z konkretnymi karami i tutaj w zasadzie my mamy w dużej mierze odwzorowanie tego, co takiego w Księdze Kapłańskiej mieliśmy rozpisane, więc jak chcecie, zerknijcie sobie do rozdziału 26. Nie kary jednak są dzisiaj tematem, który chciałbym, żebyśmy poruszyli, tylko tak naprawdę ta trzecia grupa ludzi, ta trzecia grupa, która ostatecznie ma być rozproszona pośród narodów i co takiego z nimi ma się wydarzyć. Zanim jednak o nich porozmawiamy, ważna rzecz.

Jeżeli znowu jakkolwiek mamy takie poczucie, że hej, to wszystko to naprawdę jest dosyć ciężkie, czym oni sobie zasłużyli... na taką akcję. To teraz wersety piąty, szósty, siódmy ze Zachariasza z piątego rozdziału bardzo wyraźnie pokazują nam, że właśnie to nie jest tylko kwestia tego, że Izraelici postawili się Bogu, robili coś wbrew Bogu i tak dalej, i że to były takie, wiecie, rzeczy na zasadzie: no o, co ich się tak naprawdę czepiać. Być może mamy jeszcze gdzieś tam jakiś delikatny obraz tego, jakie kwestie poruszaliśmy w związku z funkcjonowaniem narodów, które były wokół Izraela. I też dosyć ważna rzecz jest taka, że właśnie Izrael prawo dostał po to, żeby pokazać, jak wyjątkowy jest Bóg. I teraz to nie jest tylko kwestia tego, że oni temu prawu się przeciwstawili, że go nie wypełniali, że go nie robili, bo tak jak też bardzo często to wspominałem, to prawo nie było tylko prawem dla prawa, ale było tak naprawdę prawem, które miało zapewniać sprawiedliwość społeczną, miało tak naprawdę ich wyróżnić na tle innych narodów przez to, jak dobrze siebie traktują.

I jednocześnie też cała ta część taka związana z kultem religijnym była związana też z tym, żeby zadbać o kwestię relacji człowieka z Bogiem. A tutaj w tych wersetach właśnie od piątego do siódmego widzimy, że no właśnie, z jednej strony jest tam pisane, że Jerozolima przeciwstawiła się ustawom bardziej niż kraje z nią sąsiadujące. To samo w sobie już trochę jest takie, okej, czyli tam generalnie w Jerozolimie naprawdę było ciężko, no bo jeżeli spojrzelibyśmy sobie na historię tego, jak funkcjonowały te narody, które otaczały Jerozolimę, no to tam w zasadzie było ciężko, jeśli chodzi w ogóle o kwestię sprawiedliwości nie istniała, kwestie związane z nawet tym, że dzieci składano w ofiarach, no to były rzeczy, które naprawdę mogą nas nawet wzburzyć. I tutaj widzimy, że Jerozolima nawet bardziej się przeciwstawiała Bogu niż te kraje. I tak jak jest napisane, co ciekawsze właśnie w siódmym wersecie, nie dość, że nie stosowali się do rozstrzygnięć czy do praw, które Bóg im dał, to co więcej oni nawet nie stosowali się do tych praw, które miały narody wokół nich.

Więc oni wylecieli jeszcze poza ten zakres, który był w zasadzie takim standardem ówczesnych czasów, który jakkolwiek nie miał być ich standardem, bo oni mieli reprezentować całkowicie inne standardy, jeśli chodzi o kwestię... Sprawiedliwości, o kwestii traktowania ludzi słabszych, o kwestie związane z tym, jak wyjątkowi oni są dzięki prawom, które Bóg im dał. A tutaj widzimy, że oni nie dość, że nie stosowali się do tego, co Bóg im przekazał, to jeszcze nawet niekoniecznie brali do końca inspirację, taką, wiecie, dobrą, że tak pozwolę sobie powiedzieć, z tego, jak funkcjonowały narody wokół nich. Oni postępowali jeszcze gorzej niż te narody. Więc tutaj znowu, skąd ta cała historia?

No właśnie stąd, że nawet nie tylko to, że oni się nie stosowali do tego, co Bóg im przekazał, oni nawet nie postępowali na tym poziomie, na którym postępowały narody wokół nich. I to tak naprawdę wiązało się z ogromnymi konsekwencjami, które wokół nich, wobec nich miały zostać wyciągnięte. I teraz, kiedy przejdziemy sobie do rozdziału szóstego, to tutaj mamy też już taki fragment, który zaczyna nam wnosić trochę nadziei. I teraz ja tą nadzieję dosyć wyraźnie widzę w wersetach od ósmego do dziesiątego, które chciałbym teraz przeczytać. To jest Ezechiela, szósty rozdział, wersety od ósmego do dziesiątego.

Mamy tam napisane takie słowa: Pozostawię wam jednak zbiegów, unikną oni miecza, będą przebywać wśród narodów, bo rozproszę was po różnych krajach. Wtedy wasi zbiedzy wspomną o mnie tam wśród narodów, gdzie będą wygnańcami, przypomną sobie, jak byłem złamany przez ich cudzołożne serce odwrócone ode mnie i przez ich cudzołożne oczy oglądające się za bóstwami. Wówczas poczują wstręt do siebie z powodu niegodziwości, które się dopuszczali przy wszystkich swych obrzydliwościach. Przyznają też, że Ja, Pan, nie na darmo zapowiadałem, że sprowadzę na nich nieszczęście. To jest bardzo ważny fragment i choć znowu nie jest to jedna z tych pięknych, takich, wiecie, mega pozytywnych zapowiedzi tego, jak Bóg wszystko odnowi, to jednak tutaj widzimy ogromną nadzieję, że pomimo tego, że masa ludzi zginie w tej całej zawierusze, która będzie związana też z atakiem Babilonu na Jerozolimę, bo wciąż jeszcze jesteśmy w momencie, kiedy Jerozolima wciąż stoi, to jeszcze nie jesteśmy na etapie tego ostatecznego zniszczenia Jerozolimy, które tak naprawdę nastąpi jeszcze.

Trochę później w tej całej biblijnej chronologii, ale tu już widzimy, że tak naprawdę będą ludzie, którzy przeżyją. I nie tylko, że oni przeżyją i Bóg ich w końcu sprowadzi, tylko oni przeżyją i oni się połapią, co zrobili nie tak. Oni się połapią, że, matko, jak żeśmy schrzanili. Ciekawe jest to, że tu jest nawet tak bardzo fajnie napisane, że oni poczują wstręt do siebie z powodu niegodziwości, której się dopuszczali przy wszystkich swych obrzydliwościach i przyznają też, że ja, Pan, nie na darmo zapowiadałem, że sprowadzę na nich to nieszczęście. Ludzie w końcu się połapią, w końcu wyciągną lekcję z tego, co się wydarzy.

I to jest bardzo ważne, żebyśmy też pamiętali o tym w kontekście naszego życia. Czasami możemy być w sytuacjach, w których nie bardzo rozumiemy, co takiego wokół nas się dzieje, nie bardzo rozumiemy miejsce, w którym jesteśmy, nie bardzo jesteśmy w stanie pogodzić się może z okolicznościami, które nam towarzyszą. Niemniej jednak ze wszystkiego jesteśmy w stanie wyciągnąć jakieś lekcje. Teraz, żeby było jasne, ja niekoniecznie chcę powiedzieć, że jeżeli coś złego dzieje się w naszym życiu, to jest to spowodowane grzechem i jest to kara boska, bo wcale niekoniecznie musi tak być. Zakładam, że taka opcja może być, ale wydaje mi się, że w wielu przypadkach, w przypadku ludzi, którzy właśnie szczerze idą za Bogiem, podjęli w swoim życiu decyzję, że chcą iść za Jezusem, że chcą Go naśladować, że chcą być Jego uczniami, to wiele rzeczy po prostu dzieje się trudnych, głównie dlatego, że nagle stajemy w ogromnej opozycji do świata, który nas otacza.

Czy nam się to podoba, czy nie. Tak naprawdę żyjąc zgodnie z Bożymi standardami, będąc taką odnowioną osobą, która chce żyć na Bożą chwałę, chce żyć dla innych ludzi, chce swoim życiem uwielbić Boga, pokazać, jaki Bóg jest wyjątkowy, to zwyczajnie samo otoczenie świata, który z natury jest skażony złem, będzie sprawiało, że będziemy doświadczać różnych trudności. To jest też coś, co Jezus zresztą dosyć wyraźnie zapowiedział. Ale w każdej sytuacji, w której się znajdziemy, jesteśmy w stanie z niej wyciągnąć jakieś lekcje. I to, co mamy właśnie w rozdziale szóstym Księgi Ezechiela, jest nadzieją na to, że w końcu Izraelici nie tylko, że wrócą do swojej ziemi, ale że zobaczą, co poszło nie tak.

I co więcej, historia nam później pokaże, że w pewnym zakresie oni naprawdę Te lekcje wyciągną, bo tak naprawdę takiego kultu innych bogów po powrocie Izraelitów później już z niewoli nie będzie. Nie będzie już takiej historii, że rzeczywiście będą namieli znowu jakieś bożki, jakieś różne świątynki i tam tego typu rzeczy, które były ogromnym problemem jeszcze w czasach Ezechiela, co było też związane z tymi konsekwencjami, które wobec nich zostały wyciągnięte. To tak naprawdę się raz na zawsze skończy. Ta historia już nie powróci. Rzeczywiście ludzie z tego wyciągną lekcje.

Niemniej jednak później wpakują się w inne problemy, bo nagle będą tak świetnie przestrzegać prawa, że będą mistrzami przestrzegania prawa, jednocześnie w ogóle nie znając Boga. I to już będzie historia ludzi, którzy tam w czasach Jezusa będą się nam pojawiać i którym też Jezus będzie zdecydowanie nie po drodze, bo będzie ich konfrontował z tym stylem życia, na które oni się zdecydowali, w którym właśnie nie będzie chodziło tyle o to, żeby być blisko Boga, żeby dbać o sprawiedliwość, tylko o to, żeby wypełniać prawa, a nawet jeszcze w ogóle te prawa tak wyśrubować, żeby już w ogóle nikt nie mógł ich wypełnić, jakaś nieliczna grupka specjalistów religijnych będzie w stanie cokolwiek tam zrobić. Więc znowu, z jednej strony z pewnym problemem się rozprawią, z drugiej strony wpakują się w jeszcze inne problemy związane właśnie z niezrozumieniem istoty prawa, które Bóg im dał. To, co dla nas jest ważne, to jest to, żebyśmy wyciągali właściwe lekcje z tego, co dzieje się w naszym życiu, żebyśmy korzystali często też z trudnych doświadczeń po to, żeby móc jeszcze bardziej poznać Boga, jeszcze bardziej do Niego się zbliżyć. Szczególnie w tych sytuacjach, w których jest ciężko, żeby jeszcze lepiej odkryć to, jaki On jest, jak On patrzy na naszą sytuację i co dobrego jesteśmy w stanie z tego wyciągnąć.

I chciałbym tutaj dzisiaj skończyć fragmentem z Listu do Rzymian, z ósmego rozdziału, gdzie jest napisane w dwudziestym ósmym wersecie, że wiemy, że kochającym Boga, to jest tym, którzy są powołani zgodnie z Jego planem, wszystko służy ku dobremu. W Izraelu byli ludzie, którzy przeżyli zniszczenie Jerozolimy, zostali rozproszeni po innych narodach, jednak wyciągnęli wnioski i finalnie dostrzegli coś, ciężko powiedzieć dobrego, bo to nie było dobre dla nich doświadczenie, takie w sensie, że miłe i przyjemne. Ale dostrzegli to, gdzie oni schranili i byli w stanie zmienić swoje życie po to, żeby żyć bliżej Boga. I tak samo w naszej sytuacji, kiedy w trudnościach jesteśmy w stanie dostrzec to, jak Bóg działa, zbliżyć się do Niego, to tak naprawdę z każdej trudnej sytuacji wszystko jest w stanie służyć ku dobremu dla tych, którzy kochają Boga, którym na Bogu zależy, którzy chcą żyć w sposób, który Bogu będzie się podobał. Mam nadzieję, że te często trudne historie, które jeszcze przed nami są w Księdze Ezechiela, będą dla nas właśnie okazją do tego, żeby właśnie spojrzeć na swoje życie z jednej strony zobaczyć, czy rzeczywiście dbamy o to, żeby żyć we właściwej relacji z Bogiem, żeby żyć blisko Boga, żeby nie traktować Boga przedmiotowo i nawet jeżeli niby żyjemy spoko, fajnym wydawałoby się życiem, to jednak chodzi o to przede wszystkim, żebyśmy żyli blisko Niego i żebyśmy z trudnych sytuacji wyciągali właściwe wnioski, żebyśmy uczyli się tych lekcji, które Bóg chce nas nauczyć i w tym wszystkim doświadczali ostatecznie dobra, które Bóg przygotował dla tych, którzy Go kochają.

Gdybyście mieli dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, tam możemy sobie porozmawiać, podyskutować i słyszymy się w kolejnym odcinku.