Wszystkie odcinki

Dzień 169 Księga Amosa 1-5

Bóg chce współpracować ze zwykłymi ludźmi

Prowadzi Jacek Obolewicz · Zobacz w planie czytania

Przeczytaj tekst: Am 1 Am 2 Am 3 Am 4 Am 5

Dzień 169 z 365 · Otwórz w Spotify

Ten dzień w minutę

Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.

Przeczytaj wstęp do księgi: Księga Amosa

W skrócie

Dzisiaj poznajemy proroka Amosa, który był zwykłym hodowcą owiec, a mimo to jego słowa czytamy do dziś. Zastanawiamy się, co to znaczy, że Bóg nic nie robi bez uprzedzenia, i dlaczego warto Go szukać, póki jest ku temu okazja. Na koniec mówię o tym, że żadne „jestem tylko…” nie jest dla Boga przeszkodą.

Najważniejsze myśli

  1. Bóg nie robi niespodzianek

    Amos 3,7 mówi, że Pan nic nie czyni, jeśli wpierw nie objawi swojego planu prorokom. Jeśli więc coś nas zaskakuje, to często dlatego, że nie znamy Jego słowa.

  2. Szukajcie mnie, a będziecie żyli

    Bóg wzywa Izrael, żeby szukał Go naprawdę, a nie tylko udawał, bo żeby żyć prawdziwym życiem, trzeba chcieć Boga odkryć.

  3. Głód słuchania słów Pana

    Amos zapowiada czas, kiedy ludzie będą szukać Bożego słowa i nie znajdą go, dlatego warto korzystać z okazji, póki Biblia jest pod ręką.

  4. Pasterz, nie profesor

    Amos mówi o sobie, że nie jest prorokiem, tylko pasterzem i hodowcą sykomor, a jednak Bóg go wybrał i dziś czytamy jego słowa, bo był posłuszny.

Z odcinka

Jeżeli chcemy doświadczać życia, prawdziwego życia, życia, do którego zostaliśmy przez Boga stworzeni, to musimy Go szukać.

Bóg może i chce użyć każdego z nas w miejscu, w którym jesteśmy.

Każdy z nas jest wyjątkowy i każdy z nas może być takim Bożym współpracownikiem w realizacji Bożego planu dla tego świata.

Fragmenty, o których mowa w odcinku

  • Na początku księgi dowiadujemy się, że Amos jest jednym z hodowców owiec w Tekoa i działa za panowania konkretnych królów.
  • To kluczowy werset tego odcinka: Pan nic nie czyni, jeśli wpierw nie objawi swojego planu swoim sługom prorokom.
  • W tym fragmencie Bóg dwukrotnie powtarza Izraelowi to samo wezwanie: szukajcie mnie, a będziecie żyli.
  • Zapowiedź głodu słuchania słów Pana, kiedy ludzie będą szukać słowa Bożego, a go nie znajdą.
  • Kapłan Amazjasz każe Amosowi uciekać, a on odpowiada, że jest pasterzem, którego Bóg zabrał od stada.

Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.

Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat

  • Dawid też był pasterzem, którego nikt nie brał pod uwagę, a mimo to Bóg wybrał go na króla.
  • Bóg obiecuje, że znajdziemy Go, jeśli będziemy szukać całym sercem, a to ta sama obietnica, co u Amosa: szukajcie mnie, a będziecie żyli.
  • Paweł pisze, że Bóg wybrał to, co słabe i zwyczajne w oczach świata, żeby zawstydzić to, co mocne.

Do przemyślenia

  • W jakiej sytuacji powtarzam sobie „jestem tylko…” i co Bóg może mi chcieć powiedzieć w tym miejscu?
  • Czy szukam Boga naprawdę, czy tylko robię tyle, żeby wyglądało, że szukam?

Powiązane odcinki

Amos powołanie szukanie Boga zwykli ludzie proroctwa głód słowa Bożego

Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.

Transkrypcja odcinka

Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.

Cześć, z tej strony Jacek Sucharz, właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 169 i czytamy Księgę Amosa, rozdział od pierwszego do piątego. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj zrobimy małą zmyłkę, bo pomimo tego, że czytamy Księgę Amosa, rozdział od pierwszego do piątego, to w zasadzie tym jednym odcinkiem chciałbym, żebyśmy porozmawiali tylko na temat księgi Amosa, która zgodnie z planem czytania Biblii, z którego korzystamy, jest rozbita na dwa osobne dni. Jak udałoby wam się to przeczytać na jedno posiedzenie, jak najbardziej, jak nie, to spokojnie możemy sobie przeczytać dzisiaj pierwsze pięć rozdziałów i jutro dokończyć.

Niemniej jednak ja chciałbym dzisiaj nagrać odcinek na temat tylko i wyłącznie Amosa, a jutro zrobimy sobie odcinek na temat księgi Abdiasza, która też właśnie jutro razem z Amosem jest, z uwagi na to, że jest ona stosunkowo króciutka, a też chciałbym, żeby miała ona jak najbardziej swoje miejsce, jeśli chodzi o nasz podcast. Amos znowu jest prorokiem, który sprawia, że mamy małą podróż w czasie i cofamy się do czasów, kiedy to jeszcze istniały dwa królestwa: królestwo Izraela na północy i królestwo Judy na południu. No i Amos jest gościem, który ma misję, żeby podzielić się Bożym przesłaniem z królestwem północnym. I czytamy też, w jakich czasach on funkcjonował, w jakich czasach on działał. To było w czasach konkretnych królów, którzy są wymienieni na samym początku księgi Amosa.

I w tej księdze też mamy kilka bardzo ważnych fragmentów, które mogą dla nas być taką dosyć szczególną inspiracją z perspektywy naszej codzienności, naszego życia. I teraz pierwsza rzecz, którą chciałbym przeczytać, to , gdzie jest napisane: Owszem, nie czyni Wszechmocny Pan nic, jeśli wpierw nie objawi swego planu swoim sługom, prorokom. Tutaj też widzimy, jak ważni prorocy byli w czasach Starego Testamentu i tak naprawdę możemy spokojnie też spojrzeć na ten fragment jako na coś, co jak najbardziej tyczy się nas dzisiaj, bo tak naprawdę to wszystko, co w Biblii jest zapisane, wielokrotnie już wspomnieliśmy o tym. O tym, że pokrywa nam czasy nie tylko związane z przeszłością, z jakąś tam zamierzchłą historią, ale tak naprawdę tymi proroctwami, które są zapisane w Biblii, możemy sięgnąć jeszcze daleko poza czasy, w których my obecnie dzisiaj żyjemy. Tak naprawdę Bóg w swojej książce, którą my nazywamy Pismem Świętym, tudzież Biblią, zapisał dzieje ludzkości w zasadzie od początku do końca tego obecnego czasu i później zaczyna się nowy etap w dziejach ludzkości, w ramach którego Bóg odnawia niebo i ziemię.

Mamy nowe niebo, nową ziemię i mamy całkowicie nowe rozdanie. Niemniej jednak do czasu tego nowego rozdania mamy dosyć szczegółowo opisane wydarzenia, których jeszcze możemy się spodziewać. I ważne tutaj jest to, co dzisiaj też czytamy u Amosa. Bóg nie robi niespodzianek. To nie jest tak, że Bóg kieruje pewnymi wydarzeniami w taki sposób, który byłby dla nas zaskakujący.

Jeżeli my jesteśmy zaskoczeni Bożym działaniem, to raczej niekoniecznie dlatego, że Bóg chciał nas tak bardzo zaskoczyć, no chyba że pozytywnie, ale bardziej dlatego, że zwyczajnie nie znamy Jego książki, nie znamy tego przesłania, które On do nas kieruje. I tak ważne jest to, żeby to przesłanie znać, żeby to przesłanie odkrywać, poznawać, po to też, żeby jeszcze lepiej odnaleźć się w czasach, w których żyjemy i dostrzec to, w jaki sposób biblijne prawdy dzisiaj odnoszą się do naszego życia i czego tak naprawdę jeszcze możemy się w przyszłości spodziewać, żeby kiedy pewne wydarzenia będą miały miejsce, nie być z ręką w nocniku i się nie zastanawiać: O kurczę, o co tutaj chodzi? Bóg chce nas przygotować do tego, żebyśmy w każdych okolicznościach mogli się odnaleźć i tak jak też już wcześniej o tym wspomniałem, najważniejszą taką prawdą związaną z przyszłymi wydarzeniami i z tym, że, wiecie, będzie koniec świata, co się wydarzy i tak dalej, to jest to, że jeżeli będziemy dbać o to, żeby być blisko Boga, żeby nasz wzrok mieć skierowany na Niego, żeby szukać Jego dróg w naszym życiu, to możemy być spokojni o to, że z każdej sytuacji wyjdziemy obronną ręką, jakkolwiek nasze życie by miało się nie potoczyć. I Bóg chce nas do tego przygotować, chce, żebyśmy znali Jego przesłanie, znali Jego słowo. Słowo po to, żeby też jak najlepiej odnaleźć się w życiu wobec sytuacji, które dla nas czasami mogą być zaskakujące, trudne i tak dalej.

To jest jedna z rzeczy, które są bardzo ważne i charakterystyczne, jeśli chodzi o księgę Amosa. Wszechmocny Pan nic nie czyni, jeśli najpierw nie objawi swojego planu swoim sługom, prorokom. No i tak samo widzieliśmy wielokrotnie w historii Izraela, którą już mamy za sobą z perspektywy tego, co przeczytaliśmy, że Bóg wielokrotnie daje szansę na to, żeby ludzie się ogarnęli, żeby wrócili do Niego, żeby zaczęli się Nim przejmować, a nie tylko udawać, że się Nim przejmują. I tak samo zresztą to przesłanie mamy u Amosa w rozdziale piątym, mają w zasadzie powtórzone przesłanie, które każdy z nas dzisiaj może sobie wziąć do serca. Werset czwarty: Gdyż tak mówi Pan do domu Izraela: Szukajcie mnie, a będziecie żyli.

I później w wersecie szóstym czytamy: Szukajcie Pana, a będziecie żyli. Jeżeli chcemy doświadczać życia, prawdziwego życia, życia, do którego zostaliśmy przez Boga stworzeni, to musimy Go szukać. Musimy szukać Boga. To nie jest tak, że ja mówię dzisiaj: A, musisz szukać Boga. W sensie, wiecie, nic nie musisz.

Kurczę, nikt z nas nic nie musi. Ale jeżeli chcemy żyć prawdziwym życiem, to wymaga to od nas tego, żeby szukać Boga, żeby Go szukać naprawdę, a nie tylko udawać, żeby nie być jakimś ściemniaczem, udawaczem, ale prawdziwie osobą, która jest przejęta tym, żeby Boga odkryć. Tym bardziej, że dzisiaj mamy ku temu jeszcze wszystkie możliwości, mamy możliwość tego, żeby Boga szukać, poznawać, odkrywać. Ale okazuje się, że u Amosa też napisane dosyć przerażające słowa, gdzie Amos mówi: Oto nadchodzą dni — oświadcza Wszechmocny Pan — że ześlę na ziemię głód. Nie będzie to głód chleba ani pragnienie wody, lecz głód słuchania słów Pana.

Będą wówczas zmęczeni wlec się od morza do morza i tułać się z północy na wschód, chcąc znaleźć słowo Pana, jednakże nie znajdą. W tym to dniu pomdleją z pragnienia piękne panny i przystojni młodzieńcy, ci, którzy przysięgali na powód winy Samarii i mówili: Na życie twego boga, Danie, na życie twej drogi, Beer-Szebo. bo ci upadną i już nie powstaną. Bóg tutaj już wskazuje nam na to, że warto korzystać z poznawania Go, z odkrywania Jego słowa, kiedy jest ku temu okazja. Bo może być tak, że przyjdą czasy, w których nie będzie wcale tak prosto usłyszeć Boga, nie będzie tak prosto usłyszeć tego, co Bóg ma nam do powiedzenia. I jeśli chodzi szczególnie właśnie o księgi prorockie, te, które mamy za sobą, te, które są jeszcze przed nami, tak dużo mamy w nich na temat też nadchodzących czasów i tego, że nie zawsze będzie pięknie, lekko i przyjemnie, bo ostatecznie też Bóg będzie chciał skonfrontować ludzi z tym, jak żyją, i ostatecznie rozprawić się ze złem, rozprawić się z przeciwnikiem i dokonać ostatecznego sądu.

Co wiem, że niekoniecznie jest czymś, o czym lubimy słuchać, co nas jakkolwiek interesuje, ale nie uciekniemy od tego. Poprzednio u Joela i też w innych miejscach pojawiał się często tak zwany dzień Pana. I na temat dnia Pana być może zrobimy sobie osobny odcinek, bo jednak jest to temat, który u proroków właśnie się bardzo gęsto przewija. I szkoda by było potraktować lekko to, co Bóg mówi na temat bardzo poważnych wydarzeń. Ale teraz te fragmenty, które dla mnie są dosyć szczególne, jeśli chodzi o księgę Amosa, to w zasadzie jest taki mały wstęp do tego, co chciałbym, żebyśmy jeszcze dzisiaj poruszyli.

No bo właśnie Amos na tle różnych innych postaci w Biblii jest dosyć wyjątkowy. I chciałbym, żebyśmy przeczytali sobie kilka słów na temat tego, kim właściwie ten Amos tak w ogóle był. I na początku księgi Amosa, , który był jednym z hodowców owiec w Tekoa. Miał on widzenie o Izraelu, było to w czasach Uzjasza, króla judzkiego, oraz w czasach Jeroboama, syna Joasza, króla izraelskiego, dwa lata przed trzęsieniem ziemi. Bardzo precyzyjnie mamy w czasie określone, kiedy działał Amos, ale co jeszcze ciekawsze, widzimy, kim Amos był.

Amos był hodowcą owiec, nic szczególnego. Czasami sobie wyobrażamy, że kim tak naprawdę są ci ludzie, którzy spisali te księgi, ci, którzy, może nawet nie tyle spisali, bo to niekoniecznie Amos sam osobiście pisał, ale tak naprawdę on kierował słowo, które zostało... który zostało spisane i za inspiracją Ducha Świętego stało się częścią tego, co my dzisiaj znamy jako Biblia, tudzież Pismo Święte. I okazuje się, że jednym z autorów jest gość, który był pasterzem. Zresztą w rozdziale siódmym, od czternastego wersetu, po tym jak władzy nie podobało się to, co Amos mówi, było niemałe poruszenie, była heca, było: Hej, lepiej żeby goście nie odzywał, . Amazjasz, kapłan sprawujący swój urząd w Betelu, posłał do Jeroboama, króla Izraela, wiadomość takiej treści: Amos spiskuje przeciwko tobie w samym sercu Izraela.

Kraj nie wytrzyma tych wszystkich jego mów, bo Amos rozpowiada: Jeroboam zginie od miecza, a Izrael z całą pewnością pójdzie swoją ziemię i pójdzie na wygnanie. Amosowi zaś Amazjasz doradził: Posłuchaj, jasnowidzu, czym prędzej uchodź do ziemi judzkiej. Tam zarabiaj na siebie, tam sobie prorokuj. W Betelu natomiast już nie prorokuj, tu bowiem mieści się świątynia królewska i to jest najważniejszy przybytek w królestwie. Amos na to tak odpowiedział Amazjaszowi: Nie jestem ja ani prorokiem, ani uczniem prorockim.

Jestem pasterzem bydła i hodowcą sykomor. Pan jednak zabrał mnie od stada kóz i owiec i polecił: Idź, przekaż proroctwo mojemu ludowi Izraelowi. Jak często w naszym życiu jest tak, że patrzymy na siebie i mówimy: A, jestem tylko kimś. Kimkolwiek nie jesteś. Jestem tylko rodzicem, jestem tylko urzędnikiem, jestem tylko nauczycielem, jestem tylko pielęgniarką, jestem tylko kimś tam.

Jestem tylko, tylko, tylko, tylko. I często patrzymy na nasze życie właśnie przez pryzmat tego, że hej, no nic jakiegoś absolutnie wybitnego, szczególnego sobą nie reprezentuję. I dokładnie tak samo mógł pomyśleć sobie Amos, który był z pozoru tylko pasterzem. Ale okazuje się, że zwykły pasterz, który żyje blisko Boga, który doświadcza Bożego objawienia, może być kimś, o kim tak naprawdę tysiące lat później dalej się mówi, którego przesłanie dalej się czyta, dalej się studiuje i dalej się odkrywa, co takiego ten pasterz miał do powiedzenia, dlatego że był posłuszny swojemu powołaniu. I w sytuacji, kiedy miał przesłanie trudne, którego nikt nie chciał słuchać, które nie było jakoś szczególnie atrakcyjne, które wiązało się z poważnymi ważnymi konsekwencjami.

Ten gość, który z pozoru był tylko pasterzem, był jednocześnie zawodnikiem, który w tak potężny sposób zapisał się na kartach historii, że my dzisiaj o nim rozmawiamy. Rozmawiamy o jakimś pasterzu z Izraela. Nie ma znaczenia, kim jesteś. Nie ma znaczenia, czym się zajmujesz. Nie ma znaczenia, czy wydaje ci się, że to, co robisz, jest znaczące czy nie jest znaczące.

Bóg może i chce użyć każdego z nas w miejscu, w którym jesteśmy. Ale ważne jest to, żebyśmy nie patrzyli na siebie tylko na tylko, tylko jestem kimś tam, takim zwykłym szaraczkiem, bo możesz być szaraczkiem. Ja się czuję często jak ogromny szaraczek i sam patrzę na swoje życie i myślę: tylko, tylko coś tam, dziubię, dłubię, coś tam robi, czymś się w życiu zajmuję. I okej, jakby może dla kogoś może się wydać, że to, co robię ja, ty czy ktokolwiek jest szczególne. Dla nas często wydaje się, że to, co… no w zasadzie robimy swoje.

I właśnie wtedy, kiedy robimy swoje, Bóg chce, żebyśmy byli otwarci na to, co On ma przygotowane dla nas, w jaki sposób On jeszcze tej naszej szarości i codzienności może użyć po to, żeby każdy z nas mógł wpłynąć na świat, w którym żyje. I teraz ja nie mówię o tym, że każdy z nas zaraz zmieni cały świat, ale każdy z nas ma pewien swój mały świat, w którym żyjemy i mamy na niego wpływ. I ten wpływ objawia się wtedy, kiedy słuchamy Boga, kiedy żyjemy blisko Niego i kiedy, tak jak Amos, podejmujemy wyzwanie, kiedy Bóg do nas mówi, my Go słuchamy i dzielimy się tym, co Bóg czyni w naszym życiu z innymi, po to, żeby każdy, kogo spotkamy, mógł doświadczyć nadziei, którą Bóg ma przygotowaną dla każdego z nas. Tych, którzy Go już znają, tych, którzy Go jeszcze nie znają. Nadzieja jest dostępna ta sama i nie patrzmy na siebie jako na tylko kogoś tam, bo Bóg chce używać zwykłych ludzi po to, żeby razem z nimi, w takim partnerstwie właśnie z takimi zwykłymi nami, móc uczynić coś wyjątkowego, bo nie ma znaczenia to, jak ja siebie widzę, jak ty siebie widzisz, być może nawet widzą nas inni.

Znaczenie ma to, jak Bóg nas widzi, a jeszcze dodatkowo znaczenie ma to, że Bóg we współpracy z nami. Chcę działać w tym świecie, chcę dawać się poznać i odkrywać ludziom, którzy jeszcze go nie znają. Nie tylko, tak jak to zresztą ja to dzisiaj powiedziałem, nie tylko używając nas, to brzmi tak przedmiotowo, ale patrząc na nas jak na swego rodzaju partnerów w realizacji planu, który On ma dla tego świata. Każdy z nas ma powołanie i jedno może być bardziej spektakularne, inne mniej. Nie zmienia to jednak tego, że naszym zadaniem jest to, żeby być posłusznym temu, co Bóg czyni w naszym życiu i iść tą drogą, którą Bóg przygotował dla każdego z nas, po to, żeby zrealizować dokładnie swoją misję, a nie kogoś innego, bo Bóg dla każdego z nas ma przygotowaną drogę, dla każdego z nas ma przygotowane powołanie, misję i miejsce, w którym będziemy mogli doświadczyć życia bardziej niż żyjąc życiem innych ludzi czy patrząc na to, jak jesteśmy mało szczególni.

Każdy z nas jest wyjątkowy i każdy z nas może być takim Bożym współpracownikiem w realizacji Bożego planu dla tego świata. Gdybyście mieli dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, tam możemy sobie porozmawiać, podyskutować, możecie się odezwać publicznie, prywatnie, jak wolicie i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.