Wszystkie odcinki

Dzień 263 1 Księga Kronik 25-27

Najważniejszy projekt w życiu Dawida

Prowadzi Jacek Obolewicz · Zobacz w planie czytania

Przeczytaj tekst: 1 Krn 25 1 Krn 26 1 Krn 27

Dzień 263 z 365 · Otwórz w Spotify

Ten dzień w minutę

Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.

Przeczytaj wstęp do księgi: 1 Księga Kronik

W skrócie

Dzisiejsze rozdziały to głównie listy ludzi, więc przeskakuję do fragmentu z jutra, który pokazuje coś zaskakującego: świątynię Salomona w całości zaprojektował Dawid. Opowiadam, co to mówi o Dawidzie, o jego bliskości z Bogiem i po co nam w ogóle Księga Kronik.

Najważniejsze myśli

  1. Świątynia zaprojektowana przez Dawida

    Dawid przekazał Salomonowi szczegółowe plany całej świątyni: sal, skarbców, sprzętów, nawet wagi złota i srebra. Salomon był głównie budowniczym tego, co wymarzył sobie jego ojciec.

  2. Nie możesz? To przygotuj wszystko

    Bóg powiedział Dawidowi, że to nie on zbuduje świątynię, a Dawid odpowiedział: dobra, to nie będę, ale przygotuję wszystko, co się da.

  3. Najlepsza rada ojca dla syna

    Dawid mówi Salomonowi, żeby poznawał Boga, służył Mu całym sercem i był mężny, bo życie blisko Boga to po prostu dobre życie.

  4. Po co nam Księga Kronik

    Kroniki pomijają wpadki Dawida, ale pokazują duchową drogę Izraela i lekcje z życia Dawida, których nigdzie indziej nie przeczytamy.

Z odcinka

Ta świątynia okazała się nie dlatego, że Salomon ją zbudował, tylko dlatego, że Dawid ją zaprojektował, dlatego że ona była w sercu Dawida, to był projekt jego życia.

Dawid znał Boga tak blisko, że wiedział, na co może sobie pozwolić i wiedział, że Bogu będzie to się podobało.

Nawet kiedy zgrzeszył, nawet kiedy naprawdę wtopił niesamowicie, to wiedział, jak wrócić do Boga, wiedział, jak odwrócić się od swoich złych dróg, jak dostrzec swój błąd, przeprosić.

Fragmenty, o których mowa w odcinku

  • Dawid zbiera w Jerozolimie wszystkich ważnych ludzi w państwie i mówi im o swoim marzeniu, żeby zbudować dom dla skrzyni przymierza.
  • Dawid radzi Salomonowi, żeby poznawał Boga i służył Mu całym sercem, bo Bóg wybrał go do budowy świątyni.
  • Długa lista planów, które Dawid przekazuje Salomonowi: budynek, pomieszczenia, sprzęty i ilość złota oraz srebra na każdy z nich.
  • Na koniec Dawid zachęca Salomona, żeby się nie bał, bo Bóg będzie z nim i go nie opuści.

Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.

Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat

  • To opis tego, jak Salomon faktycznie buduje świątynię według planów przygotowanych przez ojca.
  • Paweł przypomina, że Bóg nazwał Dawida człowiekiem według swojego serca, i to jest dobry klucz do zrozumienia jego niestandardowych ruchów.
  • Jakub cytuje proroctwo o odbudowie przybytku Dawida, żeby wyjaśnić, dlaczego do Bożego ludu mogą należeć także nie-Żydzi, więc Dawidowy namiot wraca w Nowym Testamencie.

Do przemyślenia

  • Co zrobię, jeśli Bóg powie mi „nie ty to dokończysz”? Czy przygotuję grunt dla kogoś innego, czy odpuszczę?
  • Czy znam Boga na tyle blisko, żeby wiedzieć, co Mu się podoba, i nie bać się iść drogą nieoczywistą?

Powiązane odcinki

świątynia Dawid Salomon człowiek według Bożego serca Księga Kronik przygotowanie następcy

Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.

Transkrypcja odcinka

Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 263 i czytamy pierwszą księgę Kronik, rozdziały od 25 do 27. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj zrobimy tak, że kontynuując temat związany z budową świątyni i z przygotowaniami, które były poczynione w ramach tego projektu, przeskoczymy już sobie do fragmentów związanych z tym tematem, które będą jutro, bo dzisiaj, no tak jak sami też widzicie, jeżeli lekturę macie już za sobą, znowu mamy dosyć długą listę osób związanych czy to ze świątynią, czy w ogóle z ludźmi, którzy wspierali Dawida jako króla, czyli dowódców wojsk i urzędników. Więc dzisiaj znowu mamy trochę list, więc wiem, że nie jest to najbardziej ekscytujący temat, niemniej jednak pomyślałem, że zrobimy to w ten sposób, że dzisiejszy odcinek zamknie nam temat związany z przygotowaniami do budowy świątyni, z tym, w jaki sposób Dawid ogarnął też ten temat, bo on tutaj będzie kluczową dla nas postacią, a jutro zrobimy sobie podsumowanie kilku takich ważnych lekcji z pierwszej księgi Kronik, która właśnie, jak się okazuje, wcale niekoniecznie była aż tak przerażająca i tak trudna do przebrnięcia, wydaje mi się, jak mogło nam się wydawać na samym początku.

Niemniej jednak to, co dzisiaj, to temat związany z budową świątyni i w związku z tym chciałbym, żebyśmy już wskoczyli sobie w tekst, który mamy jutro, po to, żebyśmy zobaczyli coś, czego w żaden sposób nie było widać wcześniej. Wczoraj rozmawiałem o tym, dlaczego Dawid nie mógł zbudować świątyni. No i z jednej strony możemy powiedzieć, no tak, świątynia była Salomona i ona zresztą nazywała się świątynią Salomona, ale tak szczerze mówiąc, jak spojrzymy sobie na to, co jest napisane właśnie na temat przygotowania Dawida, które on poczynił w ramach budowy świątyni, to w sumie to tak trochę wygląda, że ta świątynia tylko w realizacji była Salomona, bo poza tym to była świątynia Dawida. Mam na myśli to, że Dawid z jednej strony poczynił przygotowania, przygotował Salomona do tego dzieła, które miał wykonać, o czym też rozmawialiśmy w poprzednim odcinku, i dzisiaj widzimy dalej, że Dawid przygotowuje ludzi, którzy przy tej świątyni będą zaangażowani. Niemniej jednak na tym temat się nie kończy, bo z jednej strony Bóg powiedział: Słuchaj, Dawid, no ty nie możesz zbudować tej świątyni, ale to był Dawid.

Wida pomysł, pamiętacie? On bardzo, bardzo dawno temu już sobie pomyślał, że jak dobrze by było, żeby Bóg miał świątynię, miał swój dom. I znowu temat, który poruszaliśmy już przy okazji drugiej Księgi Samuela, pierwszej Królewskiej pewnie też gdzieś się pojawił, odnośnie świątyni w ogóle. Ale dzisiaj to, co chciałbym przeczytać, rzuci nam całkowicie nowe światło na to, w jaki sposób ta świątynia powstała. Bo teraz w rozdziale 28, czytając od początku, są napisane takie słowa: , naczelników plemion, książąt oddziałów służących królowi, dowódców tysięcy oraz setek, zarządców całego dobytku, stad należących do króla, synów królewskich oraz wraz z dworzanami, wojowników i wszystkich innych ważnych ludzi.

Gdy wszyscy byli na miejscu, Dawid wstał i powiedział: Posłuchajcie mnie, moi bracia i mój ludu. To ja z całego serca chciałem zbudować dom, w którym mogłaby spocząć skrzynia przymierza z Panem i który byłby podnóżkiem stóp naszego Boga. Przygotowałem nawet materiały na budowę. No i dalej tam mamy opisaną tą historię, która już pojawiała się nam kilkukrotnie odnośnie tego, że właśnie Bóg mu powiedział, że no sorry Dawid, ale to nie ty ten projekt zrealizujesz. I dalej, od wersetu 9 czytamy takie słowa, to już będzie troszkę dłuższy fragment: , służ Mu całym sercem, znajduj w tym dla siebie przyjemność.

Pan bowiem bada wszystkie serca i rozumie każdy przebłysk myśli. Jeśli będziesz Go szukał, pozwoli ci się znaleźć, lecz jeśli Go opuścisz, odrzuci cię na zawsze. Uważaj zatem, Pan wybrał cię, abyś zbudował świątynię. Zbierz siły i działaj. Więc tutaj widzimy, że ojciec daje synowi najlepsze rady, jakie może dać, szczególnie związane z tym, że blisko Boga, stary, naprawdę żyj blisko Boga, bo to zapewni ci szczęśliwe, spokojne życie.

To jak to się potoczy w historii Salomona, później sobie będziemy omawiać pewnie przy okazji pierwszej Księgi Królewskiej, drugiej Księgi Kronik. Niemniej jednak Dawid nie tylko dał Salomonowi dobre rady, dał mu coś znacznie więcej. I o tym czytamy, kontynuując ten fragment od wersetu 11: . To jest jego gmachu, jego skarbców, górnych i wewnętrznych komnat i pomieszczenia dla pokrywy przebłagania. Przekazał mu też plan wszystkiego, z czym nosił się w głębi ducha odnośnie do dziedziców domu Pana.

Wszystkich sal wokoło, skarbców domu Bożego, skarbców poświęconych darów, co do grup kapłanów i lewitów, wszystkich czynności związanych ze służbą w domu Pana i co do wszystkich sprzętów potrzebnych w nim do służby. Przekazał mu także plany dotyczące wagi złota na wszelkie przybory do służby, dotyczące wagi srebra na wszystkie przybory srebrne, dotyczące wagi wszystkich złotych świeczników ze wszystkimi ich złotymi lampami, dotyczące wagi srebra na wszystkie świeczniki srebrne z ich lampami stosownie do ich zastosowania, dotyczące wagi złota na wszystkie stoły na chleb układany w rzędach, dotyczące wagi srebra na stoły srebrne, dotyczące czystego złota na widełki, misy, kielichy, poszczególne puchary, wagi srebra na każdy puchar srebrny, wagi oczyszczonego złota na ołtarz kadzidlany oraz plany rydwanu i złotych cherubów rozciągających swe skrzydła i zaciemniających skrzyniem przymierza z Panem. O tym wszystkim, jak powiedział Dawid pouczony, został on na piśmie pochodzącym z ręki Pana. I dalej, podsumowując to, Dawid mówi, czytamy, że po tych słowach Dawid zwrócił się do Salomona: . Nie bój się, nie ulegaj trwodze, gdyż Pan, mój Bóg, będzie z tobą.

On cię nie zawiedzie ani nie opuści. Z Nim wykonasz wszystko, co łączy się ze służbą w domu Pana. Specjalnie przeczytałem ten opis w całości, nie zostawiając tutaj żadnych fragmentów, bo z jednej strony wiem, że moglibyśmy powiedzieć: O matko, co to w ogóle był za tekst. W tym tekście widzimy, jak szczegółowo Dawid przygotował wszystko pod świątynię. W zasadzie, kiedy patrzymy na tę świątynię, to trochę to wygląda tak, że Salomon w zasadzie był jedynie gościem, który miał nadzorować budowę, bo on poza tym miał wszystko.

Miał plany i to bardzo szczegółowe plany, włącznie z tym, ile wagi złota, srebra było potrzebne do wykonania różnych sprzętów czy elementów związanych ze świątynią. Dawid zaprojektował wszystko. Ta świątynia okazała się nie dlatego, że Salomon ją zbudował, tylko dlatego, że Dawid ją zaprojektował, dlatego że ona była w sercu Dawida, to był projekt jego życia. I z jednej strony to jest bardzo ciekawe, jeśli chodzi w ogóle o postać Dawida, że on w różnych miejscach swojej historii był takim gościem właśnie, który robił rzeczy bardzo po swojemu. No bo z jednej strony rozmawialiśmy na przykład o przybytku Dawida, o tym namiocie, który postawił dla skrzyni przymierza.

I... I rozmawialiśmy o tym, że w zasadzie to łamało wszystkie zasady związane z tym, jak ta skrzynia, gdzie ta skrzynia miała przebywać, bo ona miała przebywać w Gibeonie i koniec końców, zresztą historia była omówiona kilka odcinków temu, jak to się stało, że ta skrzynia stamtąd się zwinęła, jak to się stało, że Dawid ją sprowadził z powrotem i sprowadził ją nie tam, gdzie ona była, tylko tam, gdzie on chciał, żeby ona była, w sposób, w który on chciał, żeby ona była, gdzie, tak jak rozmawialiśmy, to też było bardzo kluczowe wydarzenie z perspektywy historii Izraela, z perspektywy naszej historii nawet, bo Dawid miał pewien nowotestamentowy, pozwolę sobie powiedzieć, przebłysk tego, co Bóg zaplanował dla ludzkości i pokazał to w tym, w jaki sposób otworzył Bożą obecność dla ludzi. To było absolutnie wyjątkowe w tamtym momencie historii. I znowu mogło wiązać się z tym, że wielu religijnych, porządnych ludzi by powiedziało: Ej, Dawid, w ogóle, ale ty trochę przeginasz, tutaj mamy przepisy, to powinno tak wyglądać. Nie wiem, czy tacy ludzie byli, czy nie, w sumie o nich za bardzo nie czytamy, choć z drugiej strony w tamtym momencie historii Izraela to też niekoniecznie ludzie byli jakoś bardzo przejęci tym, żeby rzeczywiście postępować zgodnie ze wszystkimi przepisami, jakie Bóg im dał, co jest kompletnie inną historią, więc można, czy ludzie byli, może nie byli, ale jednak Dawid zrobił coś, co było kompletnie poza jakimikolwiek standardami i Bogu to się podobało.

Do tego stopnia, że temat właśnie przybytku Dawida później się dalej nam pojawiał, nawet w Nowym Testamencie. I teraz mamy historię, w której Bóg mówi Dawidowi bardzo wyraźnie: Słuchaj, nie możesz zbudować świątyni, bo przelałeś wiele krwi i tak dalej. No to Dawid na to: Okej, dobra, to nie będę. I wiecie, i on nie odpuszcza tematu, który był głębokim pragnieniem, które gdzieś tam zakiełkowało w jego serduchu. Z jednej strony jest takie: no dobra, kumam, i on często się do tego odnosi, że przygotuje Salomona, że Salomon to zrobi, no ale wiecie, że Salomon jest niedoświadczony, to może ja mu trochę pomogę.

No i tak trochę mu pomaga, że załatwia mu absolutnie wszystko, co jest potrzebne, włącznie z tym, że nie tylko daje mu materiały, nie tylko daje mu kontakty, nie tylko daje mu to wszystko, o czym rozmawialiśmy poprzednio, ale w ogóle mu daje plany świątyni. I patrząc na to z tej perspektywy, możemy tak sobie pomyśleć, jak wyjątkową relację Dawid miał z Bogiem, bo z jednej strony, wiecie, mogło być tak, że ktoś by powiedział... No dobra, to nie będę. A Dawid mówi tak trochę na zasadzie: no dobra, to nie będę, ale przygotowuję wszystko. Do tego stopnia, że naprawdę, ja rozumiem, że ta świątynia nazywa się świątynią Salomona i nie ma potrzeby, żebyśmy zmieniali to nazewnictwo, ale sami widzicie, jak bardzo była to świątynia Salomona, kiedy spojrzymy na to, ile Dawid przygotował wyłącznie właśnie z planami.

Dlatego też ten fragment, który dzisiaj przeczytałem, był tak szczegółowy i pozwoliłem sobie nie pomijać niczego, żebyśmy jakby skumali to, co tutaj się wydarzyło. On przygotował wszystko. Dawid przygotował całą świątynię i Salomon w zasadzie jedynie, no oczywiście bardzo ważny element tego całego tematu, no bo ktoś w końcu musiał tę świątynię postawić, ale właśnie Salomon był tutaj bardziej w roli budowniczego tego, co zaplanował jego ojciec, co jego ojciec sobie wymarzył, tego, jak jego ojciec sobie ją wyobrażał. Co znowu, pewnie gdybyśmy sobie zrobili jakąś, wiecie, analizę tego, jak ta świątynia była zbudowana, co, gdzie było i tak dalej, no to to też mogłoby być coś, co by nam pokazało dużo więcej na temat Dawida, na temat tego, jak on miał poznanie Boga, w jaki sposób on ją zaprojektował, dlaczego pewne rzeczy były tam, gdzie były i tak dalej. To pokazuje nam, jak wyjątkowym gościem był Dawid, Boży Chłoczak, bo w tym wszystkim Bóg nie powiedział: Dawid, Dawid, ej, ej, ej, ale przesadzasz, nie tyle.

Wydaje mi się, że to naprawdę w ramach tej relacji, którą Dawid miał ze swoim Bogiem, to mogło być tak: Synek, synek, ty jesteś niezły ananas, ale podoba mi się to, bo nie wiem dlaczego Bogu miałoby się nie podobać to, co zrobił Dawid. Z jednej strony, okej, faktycznie nie zbudował świątyni, miał jej nie budować, to nie budował, a z drugiej strony zrobił wszystko, żeby ta świątynia była zbudowana dokładnie tak, jak on chciał, żeby była zbudowana, co jest bardzo, wydaje mi się, fajnym podsumowaniem też osoby Dawida. On żył tak blisko Boga, że nawet w różnych momentach swojego życia właśnie pozwalał sobie na takie ruchy, które byłyby dosyć niespodziewane, byłyby niestandardowe, wielu z nas może by tak nie postąpiło, a jednak Dawid znał Boga tak blisko, że wiedział, na co może sobie pozwolić i wiedział, że Bogu będzie to się podobało. Dlatego też Dawid później jest nazywany człowiekiem według Bożego serca. I tak, faktycznie w pierwszej Księdze Kronik nie widzimy tych różnych przypałów, które się przydarzyły Dawidowi za jego życia, nie widzimy tych wszystkich hec związanych z Batszebą, co było omówione.

Już przy okazji drugiej księgi Samuela. Nie widzimy tych wszystkich perypetii rodzinnych, które były totalnie pokręcone, które też już dawno sobie, to już przeczytaliśmy właśnie w drugiej księdze Samuela, tam jeszcze w pierwszej księdze królewskiej też zresztą temat był dalej związany z tym, jak Salomon w ogóle wszedł na tron, to też nie było takie proste, jak z perspektywy księgi Kronik jest to opisane. Niemniej jednak, właśnie pierwsza księga Kronik w przeciwieństwie do ksiąg królewskich, czy pierwszej i drugiej księgi Samuela, pierwszej i drugiej księgi Królewskiej, ma inny cel. Ona nam pokazuje pewną duchową drogę, jaką Izrael przechodził, buduje duchową tożsamość narodu i jednocześnie pokazuje nam bardzo wartościowe lekcje z życia Dawida, których wcześniej nie przeczytaliśmy. I dlatego, jeżeli byśmy odpuścili sobie księgę Kronik, to patrzcie, ile ciekawego materiału by nam umknęło.

A tutaj widzimy już taki pełniejszy obraz tego, jak wyjątkową postacią w historii Izraela był Dawid, jak wiele my możemy się nauczyć od samego Dawida. Dlaczego może on być bardzo inspirującą postacią, tym bardziej, że, tak jak to wcześniej wspomniałem, został nazwany człowiekiem według Bożego serca. Bo właśnie, nawet kiedy zgrzeszył, nawet kiedy naprawdę wtopił niesamowicie, to wiedział, jak wrócić do Boga, wiedział, jak odwrócić się od swoich złych dróg, jak dostrzec swój błąd, przeprosić, doświadczyć Bożego przebaczenia i dalej żyć życiem blisko Boga. Tyle z mojej strony na dzisiaj. Gdybyście mieli jakieś dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl bądź możecie też do mnie napisać na adres jacek@bibliawrok.pl.

I do usłyszenia w kolejnym odcinku, w którym podsumujemy sobie już pierwszą księgę Kronik.