Jak wdzięczność sprawia, że możemy być szcześliwi

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 180 i czytamy Księgę Psalmów, rozdziały od 9 do 16. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdź na stronę bibliawrok.pl. Tak jak to już też wspomniałem w poprzednim odcinku, kiedy zaczynaliśmy Księgę Psalmów, jest ona fantastyczna, jeżeli chcielibyśmy nauczyć się tego, w jaki sposób się modlić, w jaki sposób zwracać się do Boga. Zwracać się do Boga w sposób taki osobisty, relacyjny, a nie w formie tylko jakichś reguł, które zwyczajnie mamy zapamiętane i jesteśmy w stanie je powtórzyć.

Bo to, co sprawia, że nasza więź z Bogiem jest jeszcze bardziej owocna, jeszcze bardziej żywa i faktycznie ma sens, to jest to, kiedy podchodzimy do tego jak do relacji, takiej relacji, jak mamy relacje z innymi ludźmi, które to też polegają na komunikacji, na tym, że rozmawiamy o rzeczach, które dla nas są ważne, które nas frustrują i tak dalej. I dzisiaj chciałbym, żebyśmy przeczytali jeden z psalmów, które mamy zapisane dzisiaj, który w zasadzie jest jednym z dwóch. Psalmy 9 i 10 są w sumie trochę traktowane jako jeden dłuższy psalm i wiemy to na podstawie tego, że w tych dwóch psalmach kolejne fragmenty zaczynają się od kolejnych liter alfabetu hebrajskiego, czego oczywiście na pierwszy rzut oka nie jesteśmy w stanie zobaczyć, chyba że być może w waszych Bibliach jest tak, że rzeczywiście gdzieś przy tych kolejnych sekcjach są zaznaczone takie hebrajskie litery. Może tak być, może tak nie być. W każdym razie w psalmie 9 właśnie jest pewna prawda, o której chciałbym, żebyśmy dzisiaj chwilę porozmawiali, bo okazuje się, że tyle przeszliśmy przez Biblię i jeszcze nie rozmawialiśmy na jeden bardzo ważny temat.

Czytając psalm 9 od początku brzmi on następująco: Panie, będę Cię chwalił całym swoim sercem. Będę wyliczał wszystkie Twoje cuda. Będę się cieszył i radował w Tobie, śpiewał o Najwyższym na cześć Twego imienia. Moi wrogowie odstąpią, potkną się i padną przed Tobą, bo dokonałeś sądu i ogłosiłeś wyrok w mojej sprawie jako sprawiedliwy sędzia, zasiadłeś na swoim tronie. Zgromiłeś narody, zniszczyłeś bezbożnych, ich imię na wieki wymazałeś.

Wróg legł w gruzach na zawsze, poburzyłeś miasta, ich świetność idzie w niepamięć. Pan jednak... Jednak króluje na wieki. Tron gotowy On zasiada na sąd. Będzie sądził świat sprawiedliwie, sprawy narodów rozstrzygnie bezstronnie.

Pan będzie schronieniem dla uciśnionego, schronieniem na czas niedoli. Ludzie znający Twe imię będą ufać Tobie, bo nie opuszczasz, Panie, tych, którzy Ciebie szukają. Śpiewajcie Panu mieszkającemu na Syjonie, rozgłaszajcie wśród ludów Jego dzieła, gdyż mściciel sprawiedliwości nie zapomniał o nich. On pamięta o wołaniu uciśnionych. Zmiłuj się nade mną, Panie, Ty mnie możesz podnieść nawet u bram śmierci.

Zajmij się tym całym utrapieniem, którego nie skąpią mi ludzie nienawistni. Chciałbym pełnię Twej chwały głosić w bramach córki Syjonu i wreszcie się nacieszyć Twoim wybawieniem. Narody wpadły w dół przez siebie wykopany, w sieci przez nie zastawione uwięzła ich własna noga. A Pan się objawił, odbył sąd, bezbożny uwikłał się w dzieło własnych rąk. Zawrócą bezbożni do świata umarłych, skończą tam te wszystkie narody, które nie pamiętają o Bogu.

Biedny bowiem nie na zawsze będzie zapomniany, nadzieja ubogich nie przepadnie na wieki. Powstań, Panie, nie dopuść do triumfu człowieka, niech się dokona przed Tobą sąd nad narodami. Przejmij je trwogą, Panie, niech narody będą świadome, że są tylko ludźmi. Oczywiście nie wypadałoby dzielić nam ludzi na żadne kategorie, ale trochę tak jest, że gdybyśmy spojrzeli sobie na ludzi, którymi otaczamy się każdego dnia, to z jednej strony możemy mieć ludzi wdzięcznych i niewdzięcznych. I ten psalm tak naprawdę jest psalmem wdzięczności.

Kiedy na początku czytamy: Panie, będę Cię wielbił całym swoim sercem, to określenie, że będę Ciebie wielbił w wielu miejscach jest tłumaczone właśnie jako będę Ci dziękował. I wdzięczność jest tematem, którego jeszcze nie poruszyliśmy, a który jest jednocześnie tematem, który całkowicie może zmienić nasze życie. Bo oczywiście, kiedy spojrzymy na sytuację, w jakiej się znajdujemy, szczególnie jeżeli znajdujemy się w trudnych czasach, to możemy mieć takie poczucie, że no ale za co w zasadzie miałbym być wdzięczny? Skąd mam tę wdzięczność wziąć, skoro tyle rzeczy może mi się nie układa? Albo co jakiś czas oczywiście zdarzają się też jakieś trudności, każdy z nas przez to przechodzi.

I w tym wszystkim najlepszą reakcją na jakiekolwiek okoliczności naszego życia... Jest wdzięczność. I przeprowadzono masę badań na temat tego, w jaki sposób bycie wdzięcznym człowiekiem sprawia, że jesteśmy jednocześnie szczęśliwsi. No bo tak naprawdę, sami się zastanówcie, z kim wolicie spędzać czas? Z ludźmi, którzy narzekają, czy od których bije wręcz wdzięczność, są szczęśliwi, doceniają to, co mają i tak dalej.

Oczywiście może być grono z nas, które lubią narzekać i tak naprawdę jesteśmy w stanie odnaleźć się fajnie w gronie narzekaczy, ale w jaki sposób wpływa to na nasze życie? Czy sprawia to, że jesteśmy bardziej szczęśliwi? Czy jesteśmy bardziej wartościowi dla tego świata, kiedy narzekamy? No nie, no nie. Po prostu narzekacze to jest jedna z najgorszych grup ludzi, z którymi można mieć kontakt.

No jeżeli jesteś narzekaczem, to sorry. No zwyczajnie. Wiem, że często może nam dawać jakąś chwilową satysfakcję to, że jesteśmy w stanie się na kogoś tam wyżalić, nagadać i tak dalej. To jest bardzo krótka i jednocześnie bardzo pozorna satysfakcja, bo w zasadzie nie prowadzi ona do tego, że jakkolwiek jesteśmy szczęśliwymi ludźmi. Niemniej jednak, kiedy jesteśmy w stanie spojrzeć na nasze życie i dostrzec w nim piękne rzeczy, za które możemy dziękować, nasze życie zwyczajnie staje się lepsze.

I sama wdzięczność może tyczyć się różnych rzeczy, bo z jednej strony możemy być wdzięczni za naszą przeszłość, za te wszystkie rzeczy, które już nam się wydarzyły, za to całe błogosławieństwo, którego doświadczyliśmy już w naszym życiu. I nawet jeżeli miałeś totalnie przesrane życie, to wciąż z pewnością są rzeczy, za które możesz być wdzięczny. I wiem, że czasami może być tak, że ciężko jest nam z różnych trudności wyłuskać rzeczy, które sprawią, że będziemy wdzięczni, ale jednak warto skupiać się na tym, co może wzbudzić w nas wdzięczność, niż skupiać się na tym, co było dla nas trudnością i co zwyczajnie nie wydaje się być rzeczą, która jakkolwiek wniosła coś dobrego do naszego życia. Jednocześnie możemy też być wdzięczni w teraźniejszości, nie tylko za to, co już było, ale za to, co jest. I to jest postawa, w której my nie uważamy, że całe dobro tego świata nam się należy.

I jesteśmy tym bardziej w stanie docenić to, kiedy ono nam się przydarza. Jesteśmy w stanie wtedy jeszcze lepiej odebrać to wszystko, co Bóg ma przygotowane dla nas. kiedy nasze serce jest wdzięczne. I jednocześnie możemy być wdzięczni za przyszłość. I chodzi mi tutaj o to, że kiedy patrzymy z nadzieją w naszą przyszłość, kiedy jesteśmy w stanie dostrzec taką Bożą perspektywę, którą Bóg ma na naszą przyszłość, i dostrzec to, że bez względu na to, jak droga naszego życia się powiedzie, to wciąż możemy być spokojni o to, że Bóg jest przy nas, wtedy zwyczajnie jesteśmy w stanie doświadczyć również wdzięczności. Czyli widzimy, że wdzięczność może się tyczyć absolutnie każdego czasu w naszym życiu.

Czy spojrzymy wstecz, czy do przodu, czy spojrzymy na to, gdzie jesteśmy teraz, możemy być wdzięczni w każdej sytuacji. I nie chodzi o to, żeby, wiecie, być mistrzem w mówieniu dziękuję, bo samo to, że powiem dziękuję, wcale niekoniecznie musi oznaczać to, że jestem osobą wdzięczną. Ale kiedy jestem w stanie spojrzeć na to wszystko, co mam, i docenić to, że hej, mam prawdopodobnie lepiej niż większość ludzi na świecie, bo zwyczajnie, jeżeli mieszkasz w Polsce, jeżeli masz pracę, jeżeli masz rodzinę, jeżeli masz jakichkolwiek ludzi, którzy są ci bliscy, przychylni, nawet jeżeli to jest drobna garstka, to uwierz mi, jesteś w lepszej sytuacji niż prawdopodobnie większość ludzi, którzy żyją na tym świecie. Bo zwyczajnie takie drobne rzeczy są tym wszystkim, co jest też Bożym błogosławieństwem dla nas po to, żebyśmy mogli żyć szczęśliwym i spełnionym życiem. Nie chodzi o to, żebyśmy umieli mówić dziękuję.

Chodzi o to, żeby nasze serca były wdzięczne. Tak jak to było właśnie w przypadku chociażby Dawida, bo tak jak już o tym wspomniałem, Dawid napisał absolutną większość psalmów. To znaczy większość — on napisał około połowy psalmów, które mamy, ale on był jednym autorem, któremu przypisuje się największą ilość psalmów. Resztę napisało tam kilku, niektóre są anonimowe i tak dalej. A jednocześnie Dawid, kiedy wrócilibyśmy sobie do historii jego życia, to ona naprawdę nie była lekka.

Były okresy w jego życiu, kiedy mógł spokojnie się poddać, mógł powiedzieć, że wszystko nie ma sensu, mógł zwyczajnie rzucić ręcznik i powiedzieć: daję sobie spokój, nie brnę dalej w tej sytuacji, w której jestem, bo zwyczajnie jest mi zbyt ciężko. Ale Dawid, który jest autorem też tego psalmu, jest dla nas świetnym przykładem tego, w jaki sposób można być wdzięcznym w sytuacjach, które zwyczajnie nie wróżą nawet czasami. Czasami nic dobrego, które zwyczajnie są dla nas przytłaczające. Kiedy zadbamy o to, że nasze serca będą wdzięczne, że my będziemy wdzięczni, że będziemy potrafili dostrzegać różne rzeczy, za które możemy powiedzieć: dzięki Boże, dzięki za to, że mam dwóch przyjaciół, dzięki za to, że mam rodzinę, która co prawda czasami mnie wnerwia, ale jednak ją mam, niektórzy nie mają. Dzięki Boże za to, że mam gdzie mieszkać.

Dziękuję za to, że dbasz o mnie. Dziękuję za to, że jesteś moim zaopatrzeniem. Dziękuję za to, że... i tak dalej, i tak dalej, i tak dalej. To w pewnym momencie jesteśmy w stanie spojrzeć na nasze życie z kompletnie innej perspektywy, bo oczywiście możemy patrzeć na nasze życie z perspektywy problemów i być wiecznymi marudami, z którymi w zasadzie nikt nie będzie chciał mieć kontaktu. I sorry, nie winimy tych ludzi za to, że nie chcą czasami z nami gadać, jeżeli jesteśmy po prostu ultra totalnie negatywnymi ludźmi.

Bo to, o czym czytamy w tym psalmie, to nie jest tylko kwestia tego, że Dawid mówi nam o tym, że chce mieć wdzięczne serce, choć też. Jednocześnie on podkreśla to, że on będzie wyliczał Boże cuda, będzie się cieszył i radował w Bogu, będzie śpiewał na cześć Bożego imienia, będzie werbalnie dawał wyraz temu, jak wyjątkowy jest Bóg w jego życiu i będzie doceniał to wszystko, co Bóg w jego życiu czyni. Wyobraźcie sobie, jak wyglądałby świat, gdybyśmy taką postawę mieli w naszym życiu każdego dnia, że na cokolwiek się nie dzieje, jesteśmy w stanie spojrzeć z perspektywy wdzięczności, że kiedy rozmawiamy z naszymi przyjaciółmi, z naszą rodziną, to nie zaczynamy od tego, co poszło nie tak, tylko zaczynamy od tego, co poszło tak, co chociaż w najbardziej trudnym, przerąbanym dniu było tą jedną rzeczą, która sprawiła, że możemy za nią podziękować, możemy powiedzieć: dzięki Boże za to wszystko, co dzieje się w moim życiu. Bo w tym wszystkim, co dzieje się w naszym życiu, Bóg działa ku dobremu dla tych, którzy Go miłują. Dostrzeganie małych rzeczy w naszym życiu, za które jesteśmy w stanie podziękować, jest świetnym pierwszym krokiem do tego, żeby być wdzięczną osobą.

Bo ostatecznie nie chodzi tylko o to, żebyśmy potrafili dostrzec to, co jednoznacznie jest pozytywne i umieli z tego się cieszyć, choć dla wielu z nas sądzę, że byłaby to już niemała gimnastyka. Tylko żeby w ten sposób zacząć żyć. Jednak ostateczny mistrzowski poziom wdzięczności jest jednocześnie związany z tym, co jest Bożą wolą dla naszego życia. Bo tak często osoby, które chcą iść za Jezusem, zadają sobie pytanie: co jest Bożą wolą dla mojego życia? Boża wola dla naszego życia jest bardzo wyraźnie zapisana w pierwszym liście do Tesaloniczan, w piątym rozdziale, w wersecie osiemnastym, gdzie apostoł Paweł pisze następujące słowa: W każdym położeniu dziękujcie.

Taka jest bowiem wola Boża w Chrystusie Jezusie względem was. To jest absolutne mistrzostwo wdzięczności, gdzie w każdej sytuacji jesteśmy w stanie być wdzięczni. Może zacząć się od tego, że najpierw będziemy dostrzegać te drobne rzeczy, które nam się przydarzają, aż dojdziemy do takiego miejsca, gdzie zwyczajnie zachwyt nad samym Bogiem, nad tym, w jaki sposób On nas prowadzi, nad tym, że wiemy, że bez względu na to, co wydarzy się w naszym życiu, możemy być spokojni o naszą przyszłość, bo Bóg jest przy nas, doprowadzi nas do tego, że będziemy w stanie w każdej sytuacji, w każdym położeniu być ludźmi wdzięcznymi. To jest absolutne mistrzostwo wdzięczności i to jest coś, co jest w stanie jednocześnie sprawić, że zwyczajnie będziemy bardziej szczęśliwymi ludźmi. Kto z nas nie chciałby być szczęśliwy?

Sądzę, że każdy by chciał. Zacznijmy od tego, żeby uczyć się i praktykować wdzięczność. I dzisiaj, jeżeli słuchasz tego podcastu i masz jeszcze chwilę, albo będziesz miał chwilę w ciągu dnia, to zrób sobie mały eksperyment. Spróbuj napisać na jakiejś karteczce, ale serio napisać, w sensie nie na telefonie, na kartce, tak wiecie, długopisem, jeżeli jeszcze umiemy w ten sposób pisać, napiszmy sobie rzeczy, za które jesteśmy wdzięczni. I zróbmy sobie taki eksperyment, żeby pisać przez co najmniej cztery, pięć minut.

Po prostu pisać. Nie mówię, że to musi być ciągłe pisanie, ale siedźmy przez tę chwilę, zastanawiajmy się nad tym, za co możemy w naszym życiu być wdzięczni. Przeszłość, teraźniejszość, przyszłość. Zacznijmy wypisywać te rzeczy i wtedy spójrzmy na to, jak nasze życie jest absolutnie wyjątkowe, jak wiele jest rzeczy, za które możemy być wdzięczni i jak wdzięczność w naszym życiu jest w stanie sprawić, że będziemy zwyczajnie szczęśliwsi, będziemy w stanie jeszcze bardziej doceniać życie takim, jakie jest, i bracie pełnymi garściami. Gdybyście chcieli porozmawiać na temat wdzięczności czy na jakikolwiek inny temat, dowiedzcie się więcej na temat tego podcastu. tego podcastu.

Wejdźcie na stronę bibliawrok.pl i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku, kontynuując Księgę Psalmów.