Księga Przysłów, rozdział 31

Księga Przysłów 31: tekst

¹ Słowa króla Lemuela, proroctwo, którego nauczyła go jego matka.

² Cóż, synu mój? Cóż, synu mojego łona? I cóż, synu moich ślubów?

³ Nie oddawaj kobietom swej siły ani twoich dróg temu, co [prowadzi] do zguby królów.

⁴ Nie królom, o Lemuelu, nie królom wypada pić wina i nie książętom bawić się mocnym napojem;

⁵ By pijąc, nie zapomnieli praw i nie wypaczyli sprawy wszystkich ludzi uciśnionych.

⁶ Dajcie mocny napój ginącym, a wino strapionym na duchu.

⁷ Niech się napiją i zapomną o swoim ubóstwie, i niech nie pamiętają więcej swego utrapienia.

⁸ Otwórz swe usta dla niemych w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.

⁹ Otwórz swe usta, sądź sprawiedliwie i broń sprawy ubogiego i nędzarza.

¹⁰ Któż znajdzie kobietę cnotliwą? Jej wartość przewyższa perły.

¹¹ Serce męża jej ufa i zysku mu nie zabraknie.

¹² Dobro mu będzie wyświadczać, a nie zło, po wszystkie dni swego życia.

¹³ Szuka wełny i lnu i chętnie pracuje swymi rękami.

¹⁴ Podobna jest do okrętów handlowych; przywozi żywność z daleka.

¹⁵ Wstaje, gdy jeszcze jest noc, i daje pokarm swoim domownikom i odpowiednią porcję swym służącym.

¹⁶ Myśli o polu i kupuje je; z zarobku swych rąk sadzi winnice.

¹⁷ Przepasuje swe biodra siłą i umacnia swoje ramiona.

¹⁸ Dostrzega, że jej dorobek jest dobry, a jej pochodnia w nocy nie gaśnie.

¹⁹ Wyciąga ręce po kądziel, a dłonią chwyta wrzeciono.

²⁰ Otwiera dłoń przed ubogim i wyciąga swe ręce do nędzarza.

²¹ Nie boi się śniegu dla swych domowników, bo wszyscy jej domownicy są ubrani w szkarłat.

²² Robi sobie kobierce; jej ubiór jest z jedwabiu i purpury.

²³ Jej mąż jest znany w bramach, gdy siedzi wśród starszyzny ziemi.

²⁴ Wyrabia płótno i sprzedaje je, dostarcza pasy kupcowi.

²⁵ Siła i godność są jej strojem; będzie się cieszyła jeszcze w przyszłości.

²⁶ Otwiera swe usta mądrze i na jej języku [jest] prawo miłosierdzia.

²⁷ Dogląda spraw swego domu i nie je chleba próżniactwa.

²⁸ Jej dzieci powstają i błogosławią jej, mąż także ją chwali:

²⁹ Wiele kobiet poczynało sobie cnotliwie, ale ty przewyższasz je wszystkie.

³⁰ Wdzięk [jest] zwodniczy i piękność próżna, [lecz] kobieta, która się boi PANA, jest godna pochwały.

³¹ Dajcie jej z owocu jej rąk i niech jej czyny chwalą ją w bramach.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.