Biblia w rok/Dla nastolatków/Dzień 302

Dzień 302 · dla nastolatków 16+

Po czym poznają, że idziesz za Jezusem?

Dzisiaj z Biblii: Ewangelia św. Jana 13,1-38 · około 6 minut czytania

Werset dnia

34Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali; tak jak ja was umiłowałem, abyście i wy wzajemnie się miłowali. 35Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami, jeśli będziecie się wzajemnie miłować.

Własnymi słowami: Jezus daje uczniom jedno nowe polecenie: macie się kochać tak, jak ja kochałem was. Po tym ludzie poznają, że do mnie należycie.

Ewangelia św. Jana 13,34-35 · Uwspółcześniona Biblia Gdańska

Pod każdym filmikiem o wierze znajdziesz kłótnię między ludźmi, którzy uważają się za wierzących. O interpretację, o muzykę w kościele, o to, kto ma rację. Teraz wyobraź sobie, że Jezus na kilka godzin przed aresztowaniem mówi uczniom, po czym świat ma ich rozpoznawać. I nie chodzi o poprawną teologię ani o wygrywanie sporów. To zdanie jest o wiele bardziej niewygodne.

To ostatni wieczór przed aresztowaniem. Jezus wie, że jego czas się kończy. Do tej pory mówił do tłumów, a teraz zbiera najbliższych uczniów na wspólną wieczerzę i zostaje już tylko z nimi. W połowie kolacji wstaje, zdejmuje szatę, przepasa się ręcznikiem i zaczyna myć uczniom nogi. W świecie pełnym kurzu i sandałów była to robota dla najniższego sługi. Piotr protestuje: nigdy nie będziesz mył moich nóg. Jezus odpowiada, że jeśli mu nie pozwoli, nie będzie miał z nim działu. Piotr przegina w drugą stronę: to myj mnie całego.

Jedno trzeba powiedzieć wprost. Wśród tych, których stopy Jezus obmywa, jest Judasz. Jezus wie, że Judasz za chwilę go wyda, a tekst wcale tego nie ukrywa. Nie robi wykładu o zdradzie ani nie przesuwa Judasza na koniec stołu. Myje mu nogi. Potem mówi, że jeden z nich go wyda, podaje Judaszowi kawałek chleba i mówi: co masz robić, rób szybko. Judasz wychodzi. Jan dopisuje jedno krótkie zdanie: a była noc.

Dopiero gdy Judasz odchodzi, padają słowa, które warto zapamiętać. Daję wam nowe przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem. Po tym wszyscy poznają, że jesteście moimi uczniami. Nie po tym, że macie najlepszą teologię, wygrywacie dyskusje albo znacie odpowiedzi na wszystkie trudne pytania. Po miłości. Jezus od razu pokazuje, jaką. Kilka chwil wcześniej umył nogi człowiekowi, który go zdradził. Ta miłość nie jest sympatią do ludzi, których lubimy. To gotowość, żeby poświęcić coś swojego dla dobra drugiej osoby.

Zaraz potem Piotr zapewnia, że odda za Jezusa życie. Jezus odpowiada: zanim kogut zapieje, trzy razy się mnie wyprzesz. To nie są bohaterowie z plakatu. Jeden zdradzi, drugi się wyprze. A właśnie do nich Jezus mówi: kochajcie się nawzajem. W rozdziale 15 powie jeszcze, że największa miłość to oddać życie za przyjaciół, i że nazywa ich przyjaciółmi, a nie sługami.

Głębiej

Miłość bliźniego nie jest wynalazkiem Jezusa. Księga Kapłańska mówi już: „będziesz miłował swego bliźniego jak samego siebie”. Dlaczego więc Jezus nazywa swoje polecenie nowym? Zmienia miarę. Wcześniej miarą był człowiek sam dla siebie. Teraz miarą jest Jezus: „tak jak ja was umiłowałem”. A on kocha, myjąc nogi zdrajcy i idąc potem na śmierć. W piętnastym rozdziale powie to jeszcze prościej: nikt nie ma większej miłości niż ten, kto oddaje życie za przyjaciół. Miłość to w tym rozumieniu nie nastrój, tylko decyzja, że czyjeś dobro jest dla mnie ważniejsze niż moja wygoda.

Trudne pytanie

Skoro po miłości mają poznawać uczniów Jezusa, to dlaczego wierzący tak często ranią, kłócą się i obgadują?

Bo są ludźmi, a Jezus nie założył klubu doskonałych. Ci, do których to mówił, za chwilę zdradzają i zapierają się. To nikogo nie usprawiedliwia, ale pokazuje, że to zdanie jest bardziej miarą niż opisem: pokazuje, do czego mamy dorastać, a nie to, jacy już jesteśmy. Jeśli ktoś zranił cię w imię wiary, nie dowodzi to, że Jezus jest taki, tylko że ten człowiek zawiódł. Wolno być na to zły. Wierzący różnych tradycji różnią się w wielu sprawach i trudno nie spierać się wcale. Jezus nie każe przestać mieć zdanie. Mówi tylko, że spór nie może przesłonić człowieka po drugiej stronie.

Co z tym zrobić

Pod postami i w komentarzach łatwo być pewnym siebie. Kłótnie o to, kto ma rację, kończą się zwykle tak, że nikt nikogo nie przekonał, a obie strony są bardziej wściekłe. Jezus umył nogi człowiekowi, który go zdradził, ale to nie znaczy, że masz udawać, iż nic się nie stało, gdy ktoś cię zranił. Miłość nie wyklucza granic. Wyklucza szukanie okazji, żeby kogoś zniszczyć. Krok na dziś: pomyśl o jednej osobie, z którą jest ostatnio napięcie. Zamiast kolejnego argumentu zrób dla niej jedną dobrą rzecz: odpisz spokojnie, pomóż w czymś albo powiedz coś miłego. A jeśli ktoś cię krzywdzi, nie znoś tego w milczeniu, powiedz o tym zaufanemu dorosłemu.

Do przemyślenia

  • Po czym ludzie wokół ciebie poznają, że w coś wierzysz? Czy miłość jest na tej liście?
  • Jezus umył nogi Judaszowi, wiedząc, co ten zrobi. Co dla ciebie znaczy kochać kogoś, kto cię zawiódł, i gdzie jest granica?
  • Kiedy ostatnio ważniejsze było dla ciebie, żeby mieć rację, niż żeby zachować relację? Co z tego wyszło?

Jeden krok

Przez jeden dzień nie wygrywaj żadnej kłótni, ani w rozmowie, ani w komentarzach. Gdy poczujesz pokusę, żeby dopisać ostatnie zdanie, zapytaj siebie: czy to służy tej osobie, czy tylko mnie? Potem zrób jedną małą rzecz dla kogoś, kto nie będzie wiedział, że to ty.

Modlitwa

Jezu, myjesz nogi nawet temu, kto Cię zdradzi. Mnie trudno wybaczyć komuś po jednej kłótni. Naucz mnie kochać nie tylko tych, z którymi mi łatwo. I wyciągnij mnie z tego, że ciągle chcę mieć rację. Amen.

Chcesz więcej?

To rozważanie idzie tym samym planem co podcast „Biblia w rok”. Tego dnia czytamy: Ewangelia św. Jana 13-15.