Biblia w rok/Dla nastolatków/Dzień 232

Dzień 232 · dla nastolatków 16+

Rut: lojalność wobec kogoś, kto nic ci nie może dać

Dzisiaj z Biblii: Księga Rut 1,16-17 · około 6 minut czytania

Werset dnia

Rut jednak odpowiedziała: Nie nalegaj na mnie, abym cię opuściła i odeszła od ciebie. Gdziekolwiek bowiem pójdziesz i ja pójdę, a gdziekolwiek zamieszkasz i ja zamieszkam. Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg będzie moim Bogiem.

Własnymi słowami: Nie każ mi wracać. Pójdę tam, gdzie ty pójdziesz, zamieszkam tam, gdzie ty zamieszkasz. Twoi ludzie będą moimi ludźmi, a twój Bóg moim Bogiem.

Księga Rut 1,16 · Uwspółcześniona Biblia Gdańska

Łatwo być przy kimś, kiedy jest fajnie. Gorzej, gdy ten ktoś stracił wszystko i nie ma już nic do zaoferowania: ani pieniędzy, ani wpływów, ani nawet dobrego humoru. W Biblii jest krótka księga o kobiecie, która została przy kimś właśnie wtedy. Jest też o tym, jak wygląda szacunek wobec drugiej osoby, kiedy ma się nad nią przewagę. Cztery rozdziały czyta się w pół godziny, a zostają na dłużej.

Zaczyna się od głodu. Pewna rodzina z Betlejem, Elimelech, jego żona Noemi i dwaj synowie, wyjeżdża do sąsiedniego kraju, do Moabu. Synowie żenią się tam z Moabitkami, czyli kobietami stamtąd, jedną z nich jest Rut. Potem w ciągu kilku lat umiera mąż Noemi i obaj synowie. Zostają trzy wdowy. W tamtym świecie wdowa bez syna prawie nie miała skąd brać środków do życia.

Noemi słyszy, że w Betlejem znów jest chleb, i postanawia wracać. Synowym mówi: wracajcie do swoich domów, ułóżcie sobie życie. Jedna z nich, Orfa, wraca i nikt jej tego nie wypomina. Rut zostaje. Mówi słowa, które do dziś ludzie cytują na ślubach: „Gdziekolwiek bowiem pójdziesz i ja pójdę, a gdziekolwiek zamieszkasz i ja zamieszkam. Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg będzie moim Bogiem”. Nic jej nie obiecano. Noemi jest stara, nie ma pieniędzy, a Rut będzie w Betlejem cudzoziemką.

Po powrocie Noemi nie udaje silnej. Mówi mieszkańcom: nie nazywajcie mnie Noemi, nazywajcie mnie Mara, czyli gorzka. Wyszła pełna, wróciła pusta, a winą obarcza Boga. Biblia tego nie wycina ani nie poprawia. Rut idzie tymczasem na pole zbierać kłosy, które żniwiarze zostawiali dla biednych, i trafia na ziemię krewnego Noemi, Boaza. Ten każe swoim ludziom jej nie zaczepiać i dba, żeby miała co jeść i pić.

Dalej jest scena, którą trudno czytać bez zdziwienia. Noemi radzi Rut, żeby poszła nocą na klepisko, gdzie śpi Boaz, i położyła się u jego stóp. Tekst jest tu celowo niejasny i badacze różnie go czytają. Wiemy, co z tego wynika: Rut prosi o ochronę, a Boaz mówi „nie bój się” i nic z jej położenia nie wykorzystuje. Jeszcze przed świtem dba o to, żeby nikt nie widział jej w tym miejscu, bo chroni jej dobre imię.

Boaz załatwia sprawę oficjalnie, przy świadkach, w bramie miasta. Żeni się z Rut. Rodzi im się syn Obed, dziadek króla Dawida. Kobiety z Betlejem mówią do Noemi, że jej synowa jest dla niej lepsza niż siedmiu synów.

Głębiej

Rut jest Moabitką, czyli obcą, a mimo to znajduje się w rodowodzie króla Dawida i, jak zapisał Mateusz, samego Jezusa. To pokazuje, że Boży plan od początku był szerszy niż jeden naród. Boaz występuje w księdze jako „wykupiciel”, czyli krewny, który bierze na siebie odpowiedzialność za rodzinę w kłopotach i odkupuje to, co ona straciła. Wielu chrześcijan widzi w tym zapowiedź Jezusa. Jest też mała wskazówka: o Rut mówi się „cnotliwa kobieta”, tak samo jak o bohaterce wczorajszego wiersza z Przysłów. Ktoś, kto był na marginesie, dostaje najwyższą pochwałę.

Trudne pytanie

Czy Noemi nie wykorzystała Rut, wysyłając ją w nocy do mężczyzny? To brzmi niepokojąco.

Zauważasz coś, co warto zauważyć. Scena jest ryzykowna dla Rut i Biblia tego nie ukrywa. Wdowa bez rodziny miała w tamtym świecie mało możliwości, a Noemi próbuje zapewnić jej przyszłość tym, co zna. Ważne jest jednak to, co dzieje się dalej. Rut sama zgadza się na ten plan i sama składa Boazowi prośbę. Boaz odpowiada z szacunkiem, bez żadnych nacisków, i troszczy się o jej reputację. Nie wiemy wszystkiego o tej scenie. Jeśli ktoś naciska na ciebie, żeby coś zrobić z własnym ciałem, masz prawo odmówić i powiedzieć o tym zaufanemu dorosłemu.

Co z tym zrobić

Pomyśl, kto w twoim otoczeniu jest dziś w trudnym momencie. Może ktoś po rozstaniu albo po stracie bliskiej osoby. Może ktoś nowy w klasie, z innego kraju, kto jeszcze nikogo tu nie zna. Rut została przy Noemi, kiedy nic jej to nie dawało. Prawdziwa lojalność wychodzi właśnie wtedy. Krok na dziś: napisz do jednej takiej osoby albo usiądź obok niej. Bez wielkich słów, wystarczy „jestem”. A jeśli to ty jesteś w dołku, Noemi pokazuje, że wolno powiedzieć wprost, jak bardzo jest źle.

Do przemyślenia

  • Kto został przy tobie w trudnym momencie, mimo że nie miał z tego żadnej korzyści? Czy ta osoba wie, ile to dla ciebie znaczyło?
  • Dlaczego Noemi mówi o Bogu tak ostro i dlaczego Biblia pozwala jej na takie słowa? Co ci to mówi o tym, jak można rozmawiać z Bogiem?
  • Co by się zmieniło w twojej klasie albo grupie, gdyby ktoś robił to, co Boaz: pilnował, żeby nikt nie został poniżony albo wykorzystany?

Jeden krok

Wybierz jedną osobę, która jest teraz w trudnym momencie. Zadzwoń, napisz albo spotkaj się z nią w ciągu tego tygodnia. Nie dawaj rad, po prostu bądź.

Modlitwa

Boże, naucz mnie być przy ludziach, którzy nic nie mogą mi dać. A kiedy czuję się pusto i gorzko, pozwól mi powiedzieć Ci o tym wprost, bez udawania. Pomóż mi też szanować każdego, nad kim mam jakąkolwiek przewagę. Amen.

Chcesz więcej?

To rozważanie idzie tym samym planem co podcast „Biblia w rok”. Tego dnia czytamy: Księga Rut 1-4.