Biblia w rok/Dla nastolatków/Dzień 17

Dzień 17 · dla nastolatków 16+

Czy po wielkiej wpadce można jeszcze wrócić do Boga?

Dzisiaj z Biblii: Księga Rodzaju 50,15-21 · około 6 minut czytania

Werset dnia

19Józef powiedział do nich: Nie bójcie się. Czyż ja jestem na miejscu Boga? 20Obmyśliliście zło przeciwko mnie, ale Bóg obrócił to w dobro, żeby sprawić to, co się dziś dzieje, aby zachować tak wielki lud.

Własnymi słowami: Józef mówi do braci: nie bójcie się. Chcieliście mi zaszkodzić, ale Bóg obrócił to w dobro i uratował wielu ludzi.

Księga Rodzaju 50,19-20 · Uwspółcześniona Biblia Gdańska

Po poważnej wpadce nie chce się gadać z nikim, a już najmniej z Bogiem. Skoro On wszystko widzi, to z czym tu do Niego przychodzić? Kończymy dziś Księgę Rodzaju i dostajemy scenę, w której dokładnie tak czują się bracia Józefa. Boją się, że w końcu przyjdzie rachunek. To, jak kończy się ta scena, może zmienić twoje myślenie o tym, jak Bóg patrzy na ludzi, którzy coś zepsuli.

Umiera Jakub, ojciec Józefa i jego braci. Józef pada na twarz ojca i płacze, a Egipcjanie opłakują Jakuba przez siedemdziesiąt dni. Bracia zaczynają jednak myśleć o czymś innym. Dopóki ojciec żył, czuli się trochę chronieni. Teraz zostali sami z Józefem, który ma w Egipcie ogromną władzę, i przypominają sobie, co mu zrobili. Mówią do siebie: może on teraz będzie nas nienawidził i odpłaci nam za całe zło.

Wysyłają więc do Józefa wiadomość: ojciec przed śmiercią kazał nam powiedzieć, żebyś im przebaczył. Nie wiemy, czy Jakub naprawdę to powiedział, czy bracia to wymyślili. Tekst tego nie rozstrzyga. Wiemy tyle, że Józef płacze, gdy to słyszy. Wygląda na to, że po tylu latach wciąż się go boją i że to go boli. Wtedy bracia sami przychodzą do niego, padają przed nim i mówią: jesteśmy twoimi sługami.

Józef odpowiada: „Nie bójcie się. Czyż ja jestem na miejscu Boga?”. To znaczy: nie mnie należy się rola sędziego. Dalej mówi coś, co warto przeczytać powoli: „Obmyśliliście zło przeciwko mnie, ale Bóg obrócił to w dobro”. Zauważ, że Józef nie mówi, że nic się nie stało. Nazywa zło złem. Ale nie mści się, choć mógłby, bo ma władzę. Obiecuje, że zadba o nich i o ich dzieci, i rozmawia z nimi serdecznie. To mocny kontrast. Na początku tej historii bracia nie potrafili z Józefem przyjaźnie rozmawiać, a teraz to on pociesza ich, jak potrafi najlepiej.

Ta scena kończy pierwszą księgę Biblii. Pokazuje, jak Bóg chce, żebyśmy do Niego przychodzili, gdy coś zepsujemy: bez udawania, ale z zaufaniem, że nikt nas tam nie rozliczy z góry. Bracia przyszli ze strachem i usłyszeli „nie bójcie się”. To nie jest przypadek, że ta księga, tak pełna zdrad i kłamstw, kończy się właśnie tym zdaniem.

Głębiej

Dzisiejszy odcinek sięga do Księgi Jeremiasza, napisanej kilkaset lat przed Jezusem. Bóg zapowiada tam nowe przymierze, czyli nową umowę między sobą a ludźmi. Poprzednią ludzie łamali. W nowej Bóg obiecuje, że swoje prawo włoży w ich wnętrze i wypisze na sercach, a na koniec dodaje: „ich grzechów nigdy więcej nie wspomnę”. Czyli przebaczenie nie jest u Niego chwilowym humorem. Bóg nie trzyma listy, żeby wypomnieć ci ją przy następnej okazji. Józef w małej skali pokazuje to samo: wie, co zrobili, ale nie prowadzi rachunku.

Trudne pytanie

Czy muszę komuś przebaczyć, kto naprawdę mnie skrzywdził, tylko dlatego, że Józef przebaczył?

Nie ma tu przymusu. Po pierwsze, Józef nie przebaczył z dnia na dzień. Bracia przeszli długą drogę, a on długo ich sprawdzał. Po drugie, przebaczenie nie oznacza, że to było w porządku. Józef wprost nazywa to złem. Po trzecie, nie oznacza powrotu do kogoś, kto dalej krzywdzi. Przebaczenie to decyzja, że nie będziesz się mścić i że nie oddasz tej osobie władzy nad resztą swojego życia. Uczucia często przychodzą długo po decyzji. Nikt nie powinien ci mówić, że masz przebaczyć szybciej. Jeśli rana jest głęboka, potrzebujesz kogoś, kto cię w tym wesprze.

Co z tym zrobić

Po imprezie, po kłótni, po czymś, co robisz po kryjomu, łatwo pomyśleć: teraz nie mogę się modlić, najpierw muszę się ogarnąć. Ten fragment mówi coś odwrotnego. Bracia przyszli ze strachem i usłyszeli „nie bójcie się”. Nie musisz najpierw posprzątać swojego życia, żeby przyjść do Boga. Krok na dziś: powiedz Mu jednym zdaniem, bez upiększania, co ci ciąży. Jeśli ciężarem jest to, co zrobiła ci inna osoba, i ona nadal cię krzywdzi, powiedz o tym zaufanemu dorosłemu albo zadzwoń pod bezpłatny numer 116 111, czynny całą dobę. W nagłym zagrożeniu dzwoń pod 112. Wina nigdy nie leży po stronie osoby krzywdzonej.

Do przemyślenia

  • Co sprawia, że po wpadce trudniej podnieść głowę: wstyd, strach przed reakcją innych czy wspomnienie wcześniejszych obietnic?
  • Józef nazywa zło złem, a mimo to się nie mści. Czy da się przebaczyć i nie udawać, że nic się nie stało? Jak to wygląda w praktyce?
  • Bracia bali się zemsty, a Józef się rozpłakał. Czego ty obawiasz się w relacji z Bogiem albo z kimś bliskim, choć nie wiesz, czy naprawdę tak jest?

Jeden krok

Zapisz na kartce jedną rzecz, której wstydzisz się przed Bogiem. Potem przeczytaj na głos Jr 31,33-34. Na koniec skreśl zapisane słowa i powiedz: dziękuję, że nie będziesz mi tego wypominać.

Modlitwa

Boże, boję się czasem do Ciebie przyjść, bo wiem, co potrafię zepsuć. Dziś przychodzę z tym bez udawania. Pomóż mi uwierzyć, że nie trzymasz rachunku z tego, co minęło, i że mogę zacząć od nowa. Amen.

Chcesz więcej?

To rozważanie idzie tym samym planem co podcast „Biblia w rok”. Tego dnia czytamy: Księga Rodzaju 48-50.