Zapamiętaj
Jeśli to, w co wierzysz, nic nie zmienia w tym, co robisz, to jest martwe.
W Biblii brzmi to tak: „Tak i wiara, jeśli nie ma uczynków, martwa jest sama w sobie.”
List św. Jakuba 2,17
Ktoś z klasy zapomniał drugiego śniadania. Siedzi na przerwie i patrzy w ławkę. Ty mówisz: „Szkoda, mam nadzieję, że wytrzymasz”. A w plecaku masz dwie kanapki. Czy twoje słowa mu pomogły? Dokładnie o to pyta list, który czytamy dziś.
List napisał Jakub. Znał Jezusa z bliska i był ważną osobą w pierwszej wspólnocie w Jerozolimie. Jego list jest bardzo konkretny. Prawie nie ma w nim teorii. Za to jest dużo rad na każdy dzień. Ktoś mądry powiedział, że ten list najlepiej czytać na stojąco. Bo od razu chce się coś zrobić.
Jakub nie pisze tego, żeby kogoś zawstydzić. Opowiada krótką scenę. Wyobraź sobie, że ktoś nie ma co jeść i nie ma w co się ubrać. A ty mówisz mu: idź w spokoju, ogrzej się i najedz się. I nic mu nie dajesz. Jaki z tego pożytek? Żaden. Dobre słowa nie napełnią brzucha. Ani nie ogrzeją.
Potem Jakub mówi coś mocnego o wierze. Ktoś mówi, że ufa Bogu, a nic z tego nie wynika. To jak lampa bez prądu. Wygląda dobrze i nie świeci. Prawdziwą wiarę widać po tym, co robisz. Dla Jakuba te dwie rzeczy idą w parze, jak prawa i lewa noga.
Czy wiesz, że…
Jakub często wraca do tego, co mówił Jezus w swojej najsłynniejszej mowie, zwanej Kazaniem na Górze. Jest tam rada, żeby nie tylko słuchać, ale też robić. Jakub pisze o lustrze. Kto słucha dobrych rad i nic nie robi, jest jak ktoś przed lustrem. Spojrzy na siebie i od razu zapomni, jak wygląda. W tym liście słowo „wiara” pada dwanaście razy, a słowo „czyny” trzynaście.
A u ciebie?
Na przerwie ktoś siedzi sam albo nie ma co zjeść. Możesz pomyśleć „współczuję” i pójść dalej. Albo możesz podzielić się połową kanapki. Możesz powiedzieć: siadaj z nami. To nie są wielkie rzeczy. Ale właśnie takie małe rzeczy pokazują, że to, w co wierzysz, jest prawdziwe. Jedna kanapka znaczy więcej niż dziesięć miłych zdań.
Pogadajcie o tym
- Kiedy ktoś naprawdę ci pomógł, a nie tylko powiedział coś miłego?
- Dlaczego czasem łatwiej jest coś powiedzieć niż zrobić?
- Kto z twojej klasy albo ulicy potrzebuje dziś czyjejś pomocy?
Wyzwanie na dziś
Dziś zrób jedną konkretną rzecz dla kogoś, kto jej potrzebuje. Podziel się czymś, pomóż w zadaniu albo zaproś kogoś do swojej grupy.
Modlitwa
Boże, nie chcę tylko mówić, że w Ciebie wierzę. Pokaż mi dziś kogoś, komu mogę pomóc, i daj mi odwagę, żeby to zrobić. Amen.