Zapamiętaj
Jezus powiedział: Ja jestem jak chleb, który daje życie. Kto przychodzi do Mnie, nie będzie głodny.
W Biblii brzmi to tak: „I odpowiedział im Jezus: Ja jestem chlebem życia. Kto przychodzi do mnie, nie będzie głodny, a kto wierzy we mnie, nigdy nie będzie odczuwał pragnienia.”
Ewangelia św. Jana 6,35
Ile masz dziś w plecaku do jedzenia? Kanapkę, jabłko, może batonik? Wyobraź sobie, że przychodzi tłum głodnych ludzi. Czy twoje drugie śniadanie by coś zmieniło? Jeden chłopiec miał dokładnie taki problem.
Za Jezusem szły tysiące ludzi. Siedzieli z Nim na zboczu góry i zrobiło się późno. Wszyscy byli głodni. Jezus zapytał ucznia o imieniu Filip: „Skąd weźmiemy chleb dla tych wszystkich ludzi?”. Filip policzył i powiedział, że nawet za mnóstwo pieniędzy nie wystarczy.
Wtedy inny uczeń, Andrzej, zauważył chłopca. Chłopiec miał pięć małych chlebków i dwie rybki. Andrzej powiedział z westchnieniem: „Ale co to jest na tylu ludzi?”. Chłopiec mógł to zjeść sam i po cichu. Ale dał Jezusowi to, co miał.
Jezus kazał ludziom usiąść na trawie. Podziękował za jedzenie i zaczął je rozdawać. Chleba i ryb wystarczyło dla wszystkich, każdy zjadł tyle, ile chciał. Potem Jezus kazał zebrać resztki, żeby nic się nie zmarnowało. Zebrano dwanaście koszy. Z tak małego drugiego śniadania zostało więcej, niż było na początku!
Następnego dnia ludzie znowu szukali Jezusa. Chcieli kolejnego darmowego obiadu. A Jezus powiedział, że jest kimś więcej niż kucharzem. Powiedział o sobie: jestem chlebem życia.
Czy wiesz, że…
Chleb był wtedy głównym jedzeniem, tak jak dziś obiad. Bez chleba trudno było przeżyć dzień. Dlatego zdanie „Ja jestem chlebem życia” każdy rozumiał od razu: bez Jezusa człowiekowi czegoś najważniejszego brakuje. Kiedy potem część ludzi odeszła, bo ta nauka wydała im się trudna, Jezus za nimi nie biegł. Zapytał przyjaciół: „Czy wy też chcecie odejść?”. Piotr odpowiedział: „Do kogo mielibyśmy pójść?”.
A u ciebie?
Czasem myślisz, że masz za mało: za małe umiejętności, za mało pomysłów, za mało pieniędzy. Chłopiec też miał mało. A jego mało zmieniło się w obiad dla tłumu. Dziś weź jedną swoją małą rzecz i daj ją komuś. Pięć minut na pomoc w lekcjach. Pół kanapki. Pomoc w noszeniu zakupów. Nie licz, ile to jest. Zobacz, co Jezus z tego zrobi.
Pogadajcie o tym
- Co masz, co wydaje ci się za małe, żeby komuś pomóc?
- Dlaczego chłopiec się nie bał, że zostanie bez jedzenia?
- Kiedy ktoś podzielił się z tobą czymś małym, a to bardzo ci pomogło?
Wyzwanie na dziś
Podziel się dziś z kimś czymś, co lubisz: kawałkiem jedzenia, chwilą czasu albo swoją uwagą.
Modlitwa
Jezu, wiem, że to, co mam, nie jest wiele. Ale oddaję Ci to. Pokaż mi, komu mogę dziś pomóc. Amen.