Zapamiętaj
Manasses modlił się szczerze w wielkim kłopocie, a Bóg go wysłuchał i pozwolił mu wrócić do domu.
W Biblii brzmi to tak: „Kiedy znalazł się w ucisku, modlił się do PANA, swego Boga, i bardzo się ukorzył przed Bogiem swoich ojców; I modlił się do niego. A on dał się przebłagać, wysłuchał jego modlitwy i przywrócił go do Jerozolimy, do jego królestwa. Wtedy Manasses uznał, że PAN jest Bogiem.”
2 Księga Kronik 33,12-13
Zdarzyło ci się zrobić coś naprawdę złego i pomyśleć: teraz już po wszystkim, nic się nie da naprawić? Manasses zaczął rządzić jako dwunastolatek. Zrobił mnóstwo złych rzeczy. A jednak jego historia kończy się inaczej, niż myślisz.
Manasses miał dwanaście lat, kiedy został królem. Jego tata, Hiskiasz, był jednym z najlepszych królów. Ale Manasses poszedł zupełnie inną drogą. Robił bardzo wiele złych rzeczy. Wprowadził w kraju fałszywych bogów, nawet do domu Boga. I pociągnął za sobą wielu ludzi. Zaczął jako dziecko, a skończył jako dorosły z wielkimi kłopotami.
Bóg mówił do Manassesa i do ludzi, ale oni nie słuchali. Wtedy do kraju przyszli żołnierze z dalekiego państwa. Zakuli Manassesa w łańcuchy i zabrali go do Babilonu. Siedział tam sam, daleko od domu, jako więzień. Stracił wszystko. Nikt już mu nie klaskał ani nie mówił, co ma robić.
W tej ciemnej chwili Manasses w końcu zrozumiał, co zrobił. Zaczął się modlić. Powiedział Bogu szczerze, że żałuje. I Bóg go wysłuchał. Pozwolił mu wrócić do domu i znów być królem. Manasses zobaczył, że Bóg jest prawdziwy. Potem wziął się do pracy: usunął fałszywych bogów z kraju i naprawił to, co zepsuł.
Czy wiesz, że…
Hiskiasz był jednym z najlepszych królów, a jego syn Manasses jednym z najgorszych. Rządził dłużej niż którykolwiek inny król Judy: pięćdziesiąt pięć lat. To pokazuje coś ważnego. Dobry tata nie sprawi, że dziecko samo wybierze dobrze. Każdy wybiera swoją drogę. A każdy może też zawrócić, nawet po bardzo złych wyborach.
A u ciebie?
Każdy robi głupie rzeczy. Okłamie, kogoś popchnie, zniszczy komuś rysunek. I potem myśli: za późno. Nie jest za późno. Pierwszy krok jest prosty: powiedz Bogu szczerze, co się stało i że ci przykro. Drugi krok: napraw to, co możesz. Przeproś, oddaj, posprzątaj. Manasses też nie tylko się pomodlił. Potem naprawiał to, co zepsuł.
Pogadajcie o tym
- Dlaczego łatwiej jest nie przyznać się do błędu niż go naprawić?
- Kto pomógł ci zacząć od nowa po jakimś błędzie?
- Co to znaczy naprawić coś naprawdę, a nie tylko powiedzieć „przepraszam”?
Wyzwanie na dziś
Pomyśl, czy jest ktoś, kogo musisz przeprosić. Jeśli tak, zrób to dziś jednym zdaniem. Jeśli nie, podziękuj Bogu, że można zaczynać od nowa.
Modlitwa
Boże, czasem robię rzeczy, których się wstydzę. Dziękuję, że nigdy nie jest za późno, żeby do Ciebie wrócić. Pomóż mi przepraszać i naprawiać to, co się zepsuło. Amen.