Zapamiętaj
Król zdjął z niego więzienne ubranie. Do końca życia mógł jadać przy królewskim stole.
W Biblii brzmi to tak: „Zdjął też jego szaty więzienne i jadł chleb zawsze w jego obecności przez wszystkie dni swego życia.”
2 Księga Królewska 25,29
Ostatnia strona książki. Jeśli książka kończy się źle, trudno ją zamknąć. Jest ci smutno i chcesz, żeby było jeszcze coś dalej. Księga, którą dziś kończymy, ma właśnie taką końcówkę. Ale jest w niej mały, ukryty promyk.
Przez wiele lat większość królów w tym kraju robiła to, co złe. Ludzie mieli dobrą ziemię i jeden prosty cel: żyć blisko Boga. Zamiast tego chcieli być tacy jak wszyscy dookoła. Bóg wiele razy ich ostrzegał przez proroków. W końcu wróg z dalekiego kraju, z Babilonu, zburzył ich miasto.
Wielu ludzi zabrano do Babilonu. Zabrano też króla Joachina i zamknięto go w więzieniu. Ludzie byli smutni i przestraszeni. Przez długi czas nic się nie zmieniało. Wszystko wyglądało na koniec. Nie było już swojego domu, miasta ani świątyni. Ludzie mogli pomyśleć: Bóg o nas zapomniał.
A potem, na samym końcu księgi, jest kilka małych zdań. Mija trzydzieści siedem lat. W Babilonie rządzi nowy król. I ten król wypuszcza Joachina z więzienia. Zdejmuje z niego więzienne ubranie. Daje mu miejsce przy swoim stole i codziennie coś do jedzenia. To wygląda na drobiazg. Ale dla ludzi, którzy tam byli, to było jak szept: hej, to jeszcze nie koniec.
Czy wiesz, że…
Ta księga kończy się bardzo cicho. Nie ma pioruna z nieba ani armii, która przychodzi na ratunek. Jest tylko jeden człowiek, który wychodzi z więzienia. Biblia pokazuje w ten sposób, że nadzieja często zaczyna się od czegoś bardzo małego. Autor mógł skończyć opowieść na zburzonym mieście. Zdecydował się dopisać jeszcze te kilka zdań.
A u ciebie?
Masz teraz coś trudnego, co ciągnie się od dawna? Może choroba w rodzinie, przeprowadzka albo kłótnia, po której nikt się nie odzywa. Wtedy wydaje się, że już nic się nie zmieni. Dziś poszukaj jednego małego promyka. Może ktoś cię przytulił. Może wyszło słońce. Może przyszedł miły SMS. Zapisz go. Bóg często zaczyna od małych rzeczy.
Pogadajcie o tym
- Co robisz, kiedy wydaje ci się, że już nic się nie zmieni?
- Jaki mały dobry znak pomógł ci kiedyś nie tracić nadziei?
- Jak możemy dodać komuś nadziei, kiedy jest mu ciężko?
Wyzwanie na dziś
Zapisz na kartce trzy małe dobre rzeczy, które dziś się wydarzyły. Pokaż kartkę komuś w domu.
Modlitwa
Boże, kiedy jest mi trudno i nic nie widzę, przypomnij mi, że to jeszcze nie koniec. Pomóż mi zauważać małe dobre znaki od Ciebie. Amen.